Η νεαρή τραγουδίστρια Αντιγόνη Buxton είναι κόρη της διάσημης αγγλοκύπριας μαγείρισσα Tonia Buxton, που με τις συνταγές της έμαθε στους Βρετανούς την ελληνική και κυπριακή κουζίνα. Η μεγάλη της κόρη η Αντιγόνη γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου 1996 στο Λονδίνο και είναι τραγουδίστρια ενώ εμφανίστηκε πρόσφατα στην τηλεόραση, πιο συγκεκριμένα στο γνωστό reality show στο Η.Β. “Love Island”. Η Αντιγόνη αν και γεννηθηκε και μεγάλωσε στην Αγγλία μιλά αρκετά καλά και τα ελληνικά.
Born and raised in North London, Antigoni is a Singer & Songwriter with Greek Cypriot roots, making brilliant waves across the world with her unique voice & captivating approach to creating music. Named after her Grandmother, Antigoni signed a publishing deal at age 14, & has since been developing a powerfully original sound that incorporates her cultural roots with her city based surroundings. It’s not uncommon for listeners to note the contrasting influence of Hip-Hop, Pop and Bouzouki music all in a single track of hers. This mix of genres and combining of Antigoni’s worlds, results in a unique new sound but with a universally familiar tone; representing her heritage with a palpable sense of pride over modern soundscapes. Combining this with her incredibly strong voice and evocative lyrics, Antigoni has been routinely touted as a key musician to watch in 2022. This has been further amplified by a string of incredible performances across Europe & a TV appearance on Love Island, UK.
Μέλη: Halil Mustafa -σάζι,ούτι,τζιουμπούς,φυσαρμόνικα,φωνή Δημήτρης Μπρέντας -καβάλι,κλαρίνο,γκάϊντα Özkan Ruşen -ηλ. μπάσο, κιθάρα Αλέξανδρος Πισκιούλης -κιθάρα,φωνή Veysel Ahmet -καχόν,μπεντίρ,τουμπερλέκι,ντράμς Δημήτρης Σαρλάνης -ηλ. κιθάρα Mehmet Mustafa -βιολί İsmail Ahmet -στάμνα,μπεντίρ, φωνή
Είδος: Ethnic Δράση: 1995-2001 Περιοχή: Κομμοτηνή
Οι Balkanatolia είναι ελληνικό μουσικό συγκρότημα που ιδρύθηκε το 1995 στην Κομοτηνή. Η ονομασία του συγκροτήματος περιγράφει την περιοχή όπου έχει έδρα αλλά και το είδος μουσικής που παίζει. Η σύνθεση του συγκροτήματος απαρτίζεται κυρίως από Έλληνες και μουσουλμάνος τουρκόφωνους μουσικούς από την περιοχή της Ροδόπης. Αρχικά, αποτελούνταν από τρία μέλη και είχε το όνομα Deishim.Από το 1996 μέχρι το 2001 συνεργάστηκαν με τον Θανάση Γκαϊφύλλια δίνοντας συναυλίες στην Ελλάδα και στην Τουρκία. Κατά την διάρκεια της συνεργασίας με τον Γκαϊφύλλια κυκλοφόρησαν το δίγλωσσο (ελληνικά-τουρκικά) CD single Το τραγούδι της Τιμής.
Adrian Smith -κιθάρα, πλήκτρα, φωνητικά (1980-90, 1999-)
Bruce Dickinson -φωνή, πιάνο (1981-93, 1999-)
Nicko McBrain -ντραμς, κρουστά (1982-)
Janick Gers -κιθάρα (1990-)
Είδος: Heavy Metal
Έτος Ίδρυσης: 1975
Περιοχή: Αγγλία
Οι Iron Maiden δημιουργήθηκαν τα Χριστούγεννα του 1975 από τον μπασίστα Στιβ Χάρις. Πήραν τ' όνομά τους από το ομώνυμο μεσαιωνικό όργανο βασανιστηρίων iron maiden ("Σιδηρά Παρθένος" ή "Σιδηρά Κόρη").
IRON MAIDEN -Alexander the Great https://www.youtube.com/watch?v=iy_6S4rL4sQ
"Γιε μου, ψάξε για τον εαυτό σου ένα άλλο βασίλειο
γιατί αυτό που αφήνω είναι πολύ μικρό για εσένα"
(βασιλιάς Φίλιππος της Μακεδονίας - 339 π.Χ.)
Κοντά στην Ανατολή, σ' ένα μέρος της Αρχαίας Ελλάδας
Σε μια αρχαία γη ονομαζόμενη Μακεδονία
Γεννήθηκε ένας γιος στον Φίλιππο το Μακεδόνα
Ο Θρύλος, το όνομα του οποίου ήταν Αλέξανδρος
Στην ηλικία των δεκαεννιά
Έγινε ο Μακεδόνας βασιλιάς
Και ορκίστηκε να ελευθερώσει όλη τη Μικρά Ασία
Δίπλα στο Αιγαίο πέλαγος, το 334 π.Χ.
Νίκησε ολοκληρωτικά τους στρατούς της Περσίας
Αλέξανδρος ο Μέγας
Το όνομά του έκρουε το φόβο στις καρδιές των ανδρών Αλέξανδρος ο Μέγας
Έγινε Θρύλος ανάμεσα στους θνητούς
Ο βασιλιάς Δαρείος Γ', ηττημένος, έφυγε απ΄ την Περσία
Οι Σκύθες έπεσαν δίπλα στον ποταμό Ιαξάρτη
Τότε και η Αίγυπτος έπεσε στον Μακεδόνα βασιλιά
Κι αυτός ίδρυσε την πόλη, που ονομάστηκε Αλεξάνδρεια
Δίπλα στον Τίγρη ποταμό συνάντησε ξανά τον Δαρείο
Και τον συνέτριψε και πάλι στη μάχη στα Άρβυλα
Μπαίνοντας σε Βαβυλώνα και Σούσα, θησαυρούς βρήκε
Πήρε την Περσέπολη, την πρωτεύουσα της Περσίας
Αλέξανδρος ο Μέγας
Το όνομά του έκρουε το φόβο στις καρδιές των ανδρών
Αλέξανδρος ο Μέγας
Έγινε ένας Θεός ανάμεσα σε θνητούς
Ένας Φρύγας βασιλιάς είχε δέσει ένα ζυγό άμαξας
Και ο Αλέξανδρος έκοψε το Γόρδιο δεσμό
Και ο Θρύλος έλεγε ότι όποιος έλυνε το δεσμό
Θα γινόταν ο Κύριος της Περσίας
Τον Ελληνισμό διέδωσε σε μήκος και σε πλάτος
Το μακεδονικά μαθημένο μυαλό
Η κουλτούρα τους ήταν ένας δυτικός τρόπος ζωής
Έστρωσε το δρόμο για το Χριστιανισμό
Προχωρώντας, προχωρώντας
Η μάχη κουραστική, προχωρώντας δίπλα δίπλα
Του Αλέξανδρου ο στρατός, γραμμή με γραμμή
Δεν ήθελαν να τον ακολουθήσουν στην Ινδία
Κουρασμένοι από τη μάχη, τον πόνο και τη δόξα
Αλέξανδρος ο Μέγας
Το όνομά του έκρουε το φόβο στις καρδιές των ανδρών
ΟΜΗΡΟΣ ΜΠΕΚΕΣ: Λογοτέχνης, πεζογράφος, ποιητής και μεταφραστής.
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου τέλειωσε τη Γαλλική Σχολή Faure και το ελληνικό λύκειο. Εργάστηκε ως καθηγητής γαλλικών σε σχολεία της Πόλης και της Καβάλας και πήρε μέρος στο δημοτικιστικό κίνημα κυρίως μέσω του περιοδικού "Ο Λόγος", που κυκλοφόρησε από το 1918 ως το 1922 και διηύθυνε ο ίδιος από κοινού με τον Γιάννη Χαλκούση. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε επίσημα το 1914 με την έκδοση της ποιητικής συλλογής Ρίμες και ρυθμοί, είχε ωστόσο δημοσιεύσει νωρίτερα στίχους σε λογοτεχνικά περιοδικά της Κωνσταντινούπολης και στον αθηναϊκό "Νουμά". Η ποίηση του Μπεκέ κινείται στο χώρο της παλαμικής παράδοσης. Ασχολήθηκε επίσης με τη λογοτεχνική μετάφραση. Πέθανε στην Αθήνα.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΖΙΩΓΑΣ: Ποιητής, μυθιστοριογράφος και επί σαράντα πέντε συναπτά έτη θεατρικός συγγραφέας.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1937. Είχε καταγωγή από το Συρράκκο Ιωαννίνων, αλλά μεγάλωσε και έμεινε στην Αθήνα. Το 1956 έφυγε για την Αυστρία (με υποτροφία της πόλης Λιντς, για ζωγραφική, αλλά σπούδασε κινηματογράφο και θέατρο στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης στη Φιλοσοφική Σχολή, όπου συμμετείχε και στο λογοτεχνικό κίνημα του λετρισμού.
Το πρώτο του θεατρικό έργο το έγραψε στα μαθητικά ακόμα χρόνια, όταν φοιτούσε στο Αμερικανικό Κολέγιο του Ψυχικού, δεκατεσσάρων ετών ("Η ψευδόμενη στάφυλος" 1949). Ξεκινά με την ποιητική συλλογή "21 σπουδές για μικρό στίχο", όμως στη συνέχεια αφοσιώνεται σχεδόν, στο θεατρικό έργο. Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στο θέατρο, κάνει με το έργο "Το προξενιό της Αντιγόνης", το 1960, το οποίο ανέβηκε από τη Δωδέκατη Αυλαία. Το ίδιο έργο ανέβηκε από θέατρα τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη αλλά και την τηλεόραση (ΕΙΡ). Στα χρόνια της διαμονής του στο Παρίσι, γράφει πολλά θεατρικά έργα, τα οποία παρουσιάζονται στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1972 συνεργάζεται με τον θεατρικό οργανισμό La Mamma στη Νέα Υόρκη. Από το 1979 εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες, ενώ μετέφρασε και έργα θεατρικών συγγραφέων, όπως ο Σάμιουελ Μπέκετ και ο Ευγένιος Ιονέσκο.
Παρά το γεγονός ότι είναι από τους πιο παραγωγικούς νεοέλληνες συγγραφείς και τα έργα του συνάντησαν θετική αποδοχή σε πολλές ευρωπαϊκές σκηνές (αποδοχή σπάνια για τη μεταπολεμική μας δραματουργία) παρουσιάζεται ελάχιστα από τις ελληνικές σκηνές.
Με την πιανίστα Ελένη Σαράντη, απέκτησε δυο κόρες την Ελένη, γνωστή ηθοποιό και στιχουργό και τη Μάρθα, χορεύτρια και τραγουδίστρια. Από το 1985 μέχρι το 2001 ήταν παντρεμένος με την ποιήτρια Παυλίνα Παμπούδη.
Ο ποιητής Κώστας Ριτσώνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στην Πολυτεχνική Σχολή στη Θεσσαλονίκη. Άρχισε να γράφει από το 1969 και ήταν αποκλειστικός συνεργάτης του περιοδικού Διαγώνιος του Ντίνου Χριστιανόπουλου μέχρι το 1984. Από το 1987 εκδίδει το χειρόγραφο περιοδικό "Ποιήματα των φίλων" και από το 1996 επιμελείται τις ομώνυμες τυπωμένες εκδόσεις. Το 2006 μαζί με τον πεζογράφο Γιάννη Μπασκόζο εξέδωσαν το περιοδικό "Οι φίλοι". Άλλες μεγάλες του αγάπες είναι η ζωγραφική, το ρεμπέτικο τραγούδι και οι μεταφράσεις κυρίως Γάλλων ποιητών. Πολλές από αυτές τις παρουσίασε στο ηλεκτρονικό περιοδικό "Ποιείν". Συνεργάστηκε σε έντυπα περιοδικά και σε ηλεκτρονικά περιοδικά στο διαδίκτυο. Πολλά ποιήματά του βρίσκονται σε ιστολόγια φίλων του και στις ετήσιες ανθολογίες του Τάσου Κόρφη "Φωνές" και του Γιάννη Κορίδη "Ποιητικό Ημερολόγιο". Έχει μεταφραστεί στα αγγλικά από τον Γιάννη Γκούμα και στα πολωνέζικα από το Janusz Strasburger.
Ποιήματά του έχει μελοποιήσει ο Σταύρος Κουγιουμτζής, αλλά και ο ίδιος έχει εκδώσει βιβλίο με ρεμπέτικους στίχους για τα τραγούδια του παιγμένα στα μακάμ της λαϊκής μας μουσικής.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΚΟΥΜΑΣ: Ποιητής, συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας), μεταφραστής, μουσικός (στιχουργός, συνθέτης του Νέου Κύματος, τραγουδοποιός, τραγουδιστής) και ηθοποιός.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου 1935 ή το 1940. Σε μικρή ηλικία, ο πατέρας του τον πήρε στην Αγγλία όπου έζησε για τα επόμενα 20 χρόνια. Από το 1946–1949 σπούδασε στο Hove College, από το 1949–1953 στο Seaford College και από το 1953–1954 στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον (School of Navigation). Στην Αγγλία εργάστηκε ως δόκιμος σε εμπορικά πλοία και στη συνέχεια υπάλληλος σε εφοπλιστική εταιρεία στο Λονδίνο. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, διετέλεσε αντιπρόεδρος της οικογενειακής ναυτιλιακής εταιρείας (J.G. Goumas Shipping Co. SA) στον Πειραιά για αρκετά χρόνια. Το 1994 εγκατέλειψε οριστικά τη θέση αυτή, για να αφοσιωθεί στην καριέρα του ηθοποιού.
Ο Γιάννης Γκούμας — γνωστός εκτός Ελλάδας ως Yannis Goumas —, έγραψε οκτώ ποιητικές συλλογές στα αγγλικά, οι οποίες έχουν κυκλοφορήσει από βρετανικούς εκδοτικούς οίκους (όπως τους Oasis Books, Sceptre Press, Hermes Publications, Green Horse Publications κ.ά.). Η πλειοψηφία του ποιητικού έργου του που έχει εκδοθεί στην ελληνική γλώσσα είναι σε μεταφράσεις άλλων. Μέχρι το 2013 είχε μεταφράσει 226 Έλληνες και Ελληνοκύπριους ποιητές στα αγγλικά, συμβάλλοντας σημαντικά στην εικόνα της ελληνικής ποίησης στο αγγλόφωνο αναγνωστικό κοινό του εξωτερικού. Έγραψε επίσης μουσική για το Νέο Κύμακαι για τοΈντεχνο Τραγούδι. Συνεργάστηκε με τους στιχουργούς Δημήτρη Χριστοδούλου,Άκο ΔασκαλόπουλοκαιΓιάννη Κακουλίδης.
Ο συγγραφέας, σεναριογράφος, στιχουργός και ποιητής Μπάμπης Τσικληρόπουλος γεννήθηκε στονΠύργοτο 1939. Αφού τελείωσε το γυμνάσιο εγκαταστάθηκε στηνΑθήνα. Το 1966 εξέδωσε την ποιητική συλλογή με τίτλο «Επίσκεψη». Έγραψε μυθιστορήματα (Ο Βαρώνος, Η Οδύσσεια του Μήτσου, Μην ξεχάσω και δε γυρίσω, Αποδέσμευση, Επίσκεψη, Τα απομνημονεύματα ενός εμβρύου, Ερασιτέχνης άνθρωπος, Η δευτέρα παρουσία σε απευθείας μετάδοση) και θεατρικά έργα (Η έκπληξη, Οι κερατάδες, Λέγε Μήτσο, Η πρόσκληση, Ο κύριος, Σάλτο Μορτάλε, Οι γίγαντες, Ούρσουλα, Κραυγές κυριών, Ο Παρασκευάς, Ο κήπος με τα χελιδόνια, Είμαστε όλοι θεατές, Το υπόγειο, Ωχ τα νεφρά μου) ενώ ασχολήθηκε και με το παιδικό βιβλίο (Το νησί της χελώνας Καρέτα-Καρέτα, Στο νησί της φώκιας Μονάχους-Μονάχους, Στο νησί των γλάρων, Τα Χριστούγεννα ενός χαμένου σκύλου, Ο αετός που δάκρυζε).
Ήταν ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος. Έγραψε σενάρια για τηλεοπτικές σειρές (Ερασιτέχνης άνθρωπος, Ζητώ γνωριμία, Η επιστροφή, Η παιδική μας πόλη, Κρουσταλλένια, Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα, Το πάθος) και κινηματογραφικές ταινίες (The flight of the swan, Ηλεκτρικός άγγελος, Ο βαρώνος, Σουβλίστε τους! Έτσι θα πάρουμε το κουραδόκαστρο, Τα βαποράκια) καθώς και στίχους για τραγούδια, με ποιο γνωστά το «Ελένη» και το «Γράμμα», που μελοποιήθηκαν από τοΘάνο Μικρούτσικο.
Πέθανε στις 30 Μαρτίου 2011 σε ηλικία 72 ετών και τάφηκε στην γενέτειρά του.
Το γράμμα https://www.youtube.com/watch?v=MsHmEAxp48Q
Οι 100 σημαντικότεροι σύγχρονοι Φιλόλογοι και Ιστορικοί
Φιλολογία είναι η επιστήμη που μελετά σε πανεπιστημιακό επίπεδο τη λογοτεχνία, τη γλώσσα, τα γραπτά μνημεία παλαιότερων εποχών αλλά και τα σημαντικά από τα σύγχρονα, που έχουν ξεχωρίσει.
Με τον όρο Ιστορίαεννοείται η συστηματική μελέτη του παρελθόντος εστιασμένη κυρίως στην ανθρώπινη, δραστηριότητα έως την παρούσα εποχή. Η μελέτη των γεγονότων περιλαμβάνει την καταγραφή τους, αλλά και τα αίτια που οδήγησαν σε αυτά, όπως και τους γενικούς νόμους της ιστορικής εξέλιξης.
Σύγχρονοι Έλληνες Κλασικοί Φιλόλογοι, Λατινιστές, Βυζαντινολόγοι, Ιστορικοί, Λαογράφοι, Κριτικοί Λογοτεχνίας και Γλωσσολόγοι
Στυλιανός Αλεξίου (1921-2013) αρχαιολόγος, φιλόλογος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Κωνσταντίνος Άμαντος (1874-1960) πανεπιστημιακός, βυζαντινολόγος, Ακαδημαϊκός και υπουργός Παιδείας.
Μίλτων Β. Ανάστος (Milton V. Anastos, 1909-1997) Ελληνοαμερικανός βυζαντινολόγος, καθηγητής της Βυζαντινής. Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και μετέπειτα στο UCLA.
Γιάννης Αποστολάκης (1886-1947) φιλόλογος, κριτικός λογοτεχνίας και καθηγητής πανεπιστημίου.
Ηρακλής Αποστολίδης (1893-1970) ανθολόγος της νεοελληνικής λογοτεχνίας και δημοσιογράφος, πατέρας του Ρένου Αποστολίδη
Ρένος Αποστολίδης (1924-2004) συγγραφέας, φιλόλογος και κριτικός της λογοτεχνίας της μεταπολεμικής γενιάς.
Νίκος Βέης (1883; -1958) Βυζαντινολόγος, ιστορικός και νεοελληνιστής, καθηγητής Πανεπιστημίου και Ακαδημαϊκός.
Δημήτριος Βερναρδάκης (1833-1907) υπήρξε πολυπράγμων λόγιος, θεατρικός συγγραφέας και καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ελένη Γλύκατζη -Αρβελέρ (1926-2026), βυζαντινολόγος, ιστορικός. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης το 1967 και η πρώτη γυναίκα πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στην 700 χρόνων ιστορία του, το 1976.
Απόστολος Βακαλόπουλος (1909-2000), Ιστορικός, συγγραφέας και πανεπιστημιακός.
Γιάννης Βλαχογιάννης (Γιάννης Βλάχος, 1867-1945) ιστοριοδίφης και συγγραφέας.
Άγγελος Σ. Βλάχος (1915-200) διπλωμάτης, συγγραφέας, πολιτικός και ακαδημαϊκός.
Σπυρίδων Βρυώνης (1928-2019) Ελληνοαμερικανός βυζαντινολόγος και ιστορικός.
Σκαρλάτος Βυζάντιος (1797/8-1878) ήτανλόγιος του 19ου αιώνα και λεξικογράφος.
Αντώνιος Ν. Γιάνναρης ή Γιανναράκις, (1852-1909),φιλόλογος και γλωσσολόγος, οπλαρχηγός της Κρητικής επανάστασης του 1895 με 1898.
Μανουήλ Γεδεών (1851-1943) λόγιος, συγγραφέας και ιστοριοδίφης, καθώς και μέγας χαρτοφύλακας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, από τους μεγαλύτερους μελετητές του Νεότερου Ελληνισμού. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την περίοδο του Μεσαίωνα, και μάλιστα προτιμούσε να λέγεται Μεσαιωνολόγος. Η συγγραφική του δραστηριότητα εκτείνεται σε περισσότερα από 70 χρόνια. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ιστοριοδίφες και έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως ο «τελευταίος γνήσιος Φαναριώτης».
Κώστας Γεωργουσόπουλος (1937-), κριτικός θεάτρου και ποιητής
Δημήτρης Γληνός (1882-1943)εκπαιδευτικός, συγγραφέας και πολιτικός. Υπήρξε από τους πρωτεργάτες της λεγόμενης «γλωσσοεκπαιδευτικής μεταρρύθμισης». Εξορίστηκε στην Ανάφη από το Καθεστώς της 4ης Αυγούστου.
Σόλων Γρηγοριάδης (1912-1994) δημοσιογράφος, πολιτικός και συγγραφέας.
Ιωάννης Γρυπάρης (1870-1942), μεταφραστής, λογοτέχνης και εκπαιδευτικός, ενώ διετέλεσε επίσης στέλεχος του Υπουργείου Παιδείας και διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου.
Γιάννης Δάλλας (1924-2020), ποιητής, νεοελληνιστήςσυγγραφέας, δοκιμιογράφος, πανεπιστημιακός δάσκαλος και μεταφραστής έργων της αρχαίας γραμματείας.
Γρηγόριος Δαφνής(1909-1977) δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Αλέξανδρος Δελμούζος (1880-1956) παιδαγωγός και κύριος εκπρόσωπος του εκπαιδευτικού δημοτικισμού.
Κωνσταντίνος Δημαράς (1904-1992), φιλόλογος, κριτικός και ιστορικός της νεοελληνικής λογοτεχνίας.
Πολυχρόνης Ενεπεκίδης (1917-2014), ιστορικός και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.
Σπυρίδων Ζαμπέλιος (1815-1881), ιστορικός ερευνητής, συγγραφέας, φιλόλογος και λογοτέχνης. Χαρακτηρίστηκε ο πρώτος θεωρητικός της ιστορικής ενότητας αρχαίου, μεσαιωνικού και νεότερου Ελληνισμού και μαζί με τον Κ. Παπαρρηγόπουλο αποτελούν τους "Διόσκουρους" της ελληνικής ιστοριογραφίας του 19ου αιώνα οι οποίοι αντιμετώπισαν με επιστημονικά επιχειρήματα τη θεωρία περί φυλετικής ασυνέχειας των νεοελλήνων, που διατύπωσε το 1830 ο Αυστριακός ιστορικός Fallmerayer, μυθιστοριογράφος και λογοτέχνης.
Γεώργιος Ν. Ζούκης - Συγγραφέας σχολικών εγχειριδίων (Αναγνωστικό της Αρχαίας Ελληνικής, Μεθοδική διδασκαλία του Συντακτικού της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης, Γραμματική της Ελληνικής)
Εμμανουήλ Θεοτόκης (1777-1837) φιλόλογος, ιστορικός συγγραφέας και πολιτικός.
Κώστας Καιροφύλας (1881-1961) δημοσιογράφος και ιστορικός, αλλά και σημαντικός λόγιος. Παράλληλα με το επάγγελμά του, αναδείχθηκε σε δραστήριο μελετητή της Ελληνικής ιστορίας, ιδιαίτερα των περιόδων Φραγκοκρατίας και Τουρκοκρατίας,
Ιωάννης Κακριδής (1901-1992), κλασικός φιλόλογος
Δημήτριος Καμπούρογλου (1852-1942) ιστοριοδίφης, λογοτέχνης, ακαδημαϊκός, δικηγόρος, ποιητής και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Σαράντος Καργάκος (1937-2019), φιλόλογος, δοκιμιογράφος, ιστορικός και συγγραφέας. Συνέγραψε σειρά βιβλίων ιστορικού και γλωσσολογικού περιεχομένου και πληθώρα άρθρων σε διάφορα περιοδικά.
Παύλος Καρολίδης (1849-1930) ιστορικός, πολιτικός και καθηγητής πανεπιστημίου.
Στυλιανός Καψωμένος (1907-1978), φιλόλογος, παπυρολόγος και ιστορικός.
Αδαμάντιος Κοραής (1748-1833) από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του νεοελληνικού διαφωτισμού και μνημονεύεται, ανάμεσα σε άλλα, ως πρωτοπόρος στην έκδοση έργων αρχαίας ελληνικής γραμματείας, αλλά και για τις γλωσσικές του απόψεις στην υποστήριξη της καθαρεύουσας, σε μια μετριοπαθή όμως μορφή της, με σκοπό την εκκαθάριση των πλείστων ξένων λέξεων που υπήρχαν στη γλώσσα του λαού.
Ελένη Κούκου (1921-2007) ιστορικός, καθηγήτρια στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών
Στέφανος Κουμανούδης (1818-1899) κλασικός φιλόλογος και αρχαιολόγος του 19ου αιώνα και καθηγητής της λατινικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Κωνσταντίνος Κόντος (1834-1909) γλωσσολόγος και φιλόλογος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στον τομέα των «ελληνικών γραμμάτων». Ο Κόντος ήταν ένας από τους σημαντικότερους ελληνιστές και κριτικούς φιλολόγους του 19ου αιώνα, και κατά την πολύχρονη πανεπιστημιακή του διαδρομή ανέδειξε πολλούς επιφανείς μαθητές, όπως τον Γεώργιο Χατζιδάκι, Σπυρίδωνα Βάση, και τον Θεοφάνη Κακριδή. Υπήρξε επίσης ο ιδρυτής και εκδότης του π. Λόγιος Ερμής.
Διαμαντής Κούτουλας (1962-), κλασικός φιλόλογος, εκπαιδευτικός και συγγραφέας.
Βασίλης Κρεμμυδάς (1935-2017)ιστορικός, ομότιμος καθηγητής του πανεπιστημίου Αθηνών.
Εμμανουήλ Κριαράς (1906-2014), φιλόλογος, καθηγητής και αργότερα ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Στίλπων Κυριακίδης (1887-1964),ιστορικός-λαογράφος, ο εισηγητής της "ιστορικής μεθόδου" στην Ελληνική Λαογραφία
Σπυρίδων Λάμπρος (1851-1919) πολιτικός και ιστορικός, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας
Παναγής Λεκατσάς (1911-1970) φιλόλογος και από τους θεμελιωτές της θρησκειολογίας και εθνολογίας στην Ελλάδα.
Δημήτρης Λιαντίνης (1942-1998) πανεπιστημιακός, φιλόσοφος, ποιητής, συγγραφέας και μεταφραστής.
Δημήτριος Λουκάτος ( 1908-2003 ) λαογράφος και πανεπιστημιακός. Στο έργο του έχει καταγράψει μεγάλο μέρος του νεοελληνικού λαϊκού παροιμιακού λόγου.
Γιώργος Μαργαρίτης (1954-)καθηγητής σύγχρονης Ιστορίας και συγγραφέας.
Σπύρος Μαρκεζίνης (1909-2000) νομομαθής, πολιτικός και ιστορικός.
Δημήτρης Μαρωνίτης (1929-2016), καθηγητής πανεπιστημίου, κλασικός φιλόλογος, κριτικός της νέας ελληνικής λογοτεχνίας, μεταφραστής αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων και δοκιμιογράφος.
Γιώργος Μαυρογορδάτος (1945-) πανεπιστημιακός, πολιτικός επιστήμονας και ιστορικός.
Σίμος Μενάρδος (1871-1933), πανεπιστημιακός, συγγραφέας, ποιητής και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Παναγιώτης Μουλλάς (1935-2010) φιλόλογος
Αναστάσιος Β. Μουμτζάκης (1929-2009)1 Φιλόλογος και συγγραφέας σχολικών εγχειριδίων όπως το "Συντακτικό της Αρχαίας Ελληνικής για το Λύκειο" το οποίο χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.
Γεώργιος Μιστριώτης (1840-1916) κλασσικός φιλόλογος και υπέρμαχος της καθαρεύ
Γεώργιος Μπαμπινιώτης (1939-) διακεκριμένος φιλόλογος, γλωσσολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και λεξικογράφος, καθώς επίσης, παρουσιαστής και πρώην πολιτικός.
Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός(1778-1849) Έλληνας λόγιος και πολιτικός της Βλαχίας, Μολδαβίας και της νεοσύστατης Ελλάδας. Μνημονεύεται κυρίως για το βιβλίο του Cours de Littérature Grecque Moderne (Γενεύη 1827) το οποίο αποτελεί το πρώτο έργο ιστορίας της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Λιγότερο γνωστό αλλά σημαντικό θεωρείται το βιβλίο του Histoire Moderne de la Grèce depuis la chute de l’Empire d’Orient (Νεότερη Ιστορία της Ελλάδας από την πτώση της Ανατολικής Αυτοκρατορίας) (Γενεύη, 1828) το οποίο είναι η πρώτη απόπειρα συγγραφής ιστορίας της νεώτερης Ελλάδας από Έλληνα ιστορικό.
Μιχάλης Οικονόμου (1896-1984), φιλόλογος και εκπαιδευτικός.
Κωστής Παλαμάς (1859-1943) ποιητής, πεζογράφος, θεατρικόςσυγγραφέας, ιστορικός και κριτικός της λογοτεχνίας.
Αλέξανδρος Πάλλης (1851-1935), λογοτέχνης, μεταφραστής, πρωταγωνιστής στον αγώνα για την επικράτηση της δημοτικής. Σημαντικότερο έργο του Πάλλη θεωρείται η μετάφρασή του της Ιλιάδαςστη δημοτική και σε δεκαπεντασύλλαβους στίχους.
Αθανάσιος Παπαδόπουλος Κεραμεύς (1856-1912) εκ των κορυφαίων Ελλήνων λογίων των τελών του 19ου αιώνος, ο οποίος έδρασε αποδοτικά μέχρι και την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνος. Βυζαντινολόγος και πανεπιστημιακός, υφηγητής της μεσαιωνικής και νεοελληνικής γλώσσας και φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρουπόλεως.
Ζαχαρίας Παπαντωνίου (1877-1940) λογοτέχνης, ποιητής, πολιτικός, διηγηματογράφος, δημοσιογράφος, κριτικός τέχνης και ακαδημαϊκός, υποστηρικτής της δημοτική. Το ψηλά βουνά κατέστει Κρατικό Αναγνωστικό της Γ΄ τάξης του Δημοτικού.
Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος (1815-1891), ιστορικός που χαρακτηρίζεται από τους σύγχρονους ιστορικούς ως ο «πατέρας» της ελληνικής ιστοριογραφίας. Είναι ο θεμελιωτής της αντίληψης της ιστορικής συνέχειας της Ελλάδας από την αρχαιότητα έως σήμερα, αφού καθιέρωσε στην διδασκαλία του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών την τριμερή διαίρεση της ελληνικής ιστορίας (αρχαία, μεσαιωνική και νέα) και επιδίωξε να αναιρέσει τις κυρίαρχες εκείνη την εποχή απόψεις ότι η Βυζαντινή αυτοκρατορία ήταν περίοδος παρακμής και εκφυλισμού που δεν αναγνωριζόταν ως τμήμα της ελληνικής ιστορίας.
Στέφανος Πατάκης (1939--) φιλόλογος και ιδρυτής του ομώνυμου εκδοτικού οίκου. Παράλληλα με την ενασχόλησή του με την εκπαίδευση ασχολήθηκε και με τη συγγραφή βιβλίων που αφορούν τα φιλολογικά μαθήματα.
Ηλίας Πετρόπουλος (1928-2003), ερευνητής, μελετητής του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού, ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας, δημοσιογράφος, σκιτσογράφος, φωτογράφος και συλλέκτης.
Νικόλαος Πίκκολος (1792-1865) γιατρός, φιλόλογος και συγγραφέας. Ανήκει στους κορυφαίους εκπροσώπους των νεοελληνικών γραμμάτων του α' μισού του 19ου αιώνα εξαιτίας των πρωτότυπων μελετών του για αρχαίους συγγραφείς και των σχολιασμένων εκδόσεων του αρχαίων και βυζαντινών κειμένων.
Λίνος Πολίτης (1906-1982) φιλόλογος νεοελληνιστής, καθηγητής. πανεπιστημίου και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών
Ιάκωβος Πολυλάς (1825-1896) Επτανήσιος συγγραφέας και κριτικός, διάσημος μαθητής και εκδότης του έργου του Σολωμού.
Τάσος Ρούσσος (1934-2015) φιλόλογος,μεταφραστής και διανοούμενος, ο οποίος βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών, τον Δεκέμβριο του 2003, για το σύνολο της λογοτεχνικής του προσφοράς.
Γεώργιος Σαββαντίδης (1933-2012), κλασικός φιλόλογος, ακαδημαϊκός και συγγραφέας, ο οποίος μαζί με τον Μ. Πασχάλη συνέγραψαν το εγχειρίδιο "Λατινικά Λυκείου"
Γιώργος Σαββίδης (1929-1995), μελετητής και καθηγητής της νεοελληνικής λογοτεχνίας
Κωνσταντίνος Σάθας (1842-1914) εκ των επιφανεστέρων ιστορικών της νεότερης Ελλάδας καθώς και από τους πρωτοπόρους των νεοελληνικών ερευνών. Επίσης συγκαταλέγεται στους θεμελιωτές των Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών στην Ελλάδα, μαζί με τον Αθανάσιο Παπαδόπουλο - Κεραμέα και τον Μανουήλ Γεδεών.
Ζήσιμος Σίδερης (1871-1933) Νομικός, λόγιος, πολιτικά δραστήριος. Το έργο του: συγγραφικό, μεταφραστικό. Αρθρογραφούσε (στη δημοτική γλώσσα).
Θρασύβουλος Σταύρου (1886 - 25 Δεκεμβρίου 1979), φιλόλογος, ποιητής και μεταφραστής.
Ιωάννης Συκουτρής (1901-1937) διακεκριμένος Έλληνας φιλόλογος. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για το εξαιρετικής ποιότητας έργο του, στο οποίο δεσπόζουν οι εκδόσεις και οι εισαγωγές στην Ποιητική του Αριστοτέλη και το Συμπόσιο του Πλάτωνα, αλλά και για την αυτοκτονία του σε νεαρή ηλικία
Γεώργιος Σωτηριάδης (1852-1942), φιλόλογος, αρχαιολόγος και πανεπιστημιακός
Ηλίας Τανταλίδης (1818-1876), ποιητής, φιλόλογος και καθηγητής του 19ου αιώνα.
Βασίλειος Τατάκης (1897-1986), πανεπιστημιακός καθηγητής φιλοσοφίας. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονταν στην αρχαιοελληνική και τη βυζαντινή φιλοσοφία.
Αχιλλέας Τζάρτζανος (1873-1946), φιλόλογος και γλωσσολόγος.
Μανόλης Τριανταφυλλίδης (1883-1959) γλωσσολόγος και ένας εκ των ιδρυτών του Εκπαιδευτικού Ομίλου, οργάνου του εκπαιδευτικού δημοτικισμού με μεγάλη συμβολή στα εκπαιδευτικά προγράμματα των κυβερνήσεων υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Το 1939, κατά τη διάρκεια του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, του ανατέθηκε η έκδοση γραμματικής για τη δημοτική γλώσσα, η «Νεοελληνική Γραμματική».
Σπυρίδων Τρικούπης (1788-1873) πατέρας του Χαρίλαου Τρικούπη. Υπήρξε ο πρώτος Πρωθυπουργός τουνέου ελληνικού κράτους,Υπουργός των Εξωτερικώνκαθώς και πρέσβυς του Ελληνικού Βασιλείου στην σημαντικότερη ίσως διπλωματική θέση της εποχής, τηνπρεσβεία της Ελλάδος στο Λονδίνο, συνδιαμορφωτής του πρώτουΕλληνικού Συντάγματος. Ασχολήθηκε επίσης με την ιστοριογραφία, συντάσσοντας την "Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως", βιβλίο αναφοράς για την περίοδο του 1821.
Χρίστος Τσολάκης(1935-2012)από τους κορυφαίους φιλόλογους και παιδαγωγούς.
Νικόλαος Τωμαδάκης (1907-1993) υπήρξε διαπρεπής βυζαντινολόγος, φιλόλογος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Δημήτριος Φιλικός
Γεώργιος Χατζιδάκις (1848-1941) υπήρξε ο θεμελιωτής της επιστήμης της γλωσσολογίας στην Ελλάδα και πρώτος καθηγητής της Γλωσσολογίας και της Ινδικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το 1890 έως το 1923. Ανήκε στα ιδρυτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών το 1926, και ένα χρόνο αργότερα διετέλεσε πρόεδρός της
Ιωάννης Χατζηφώτης (1944-2006) ερευνητής φιλόλογος, συγγραφέας, ιστοριοδίφης, κριτικός της λογοτεχνίας, επιμελητής εγκυκλοπαιδειών, ποιητής και δημοσιογράφος.
Γιάννης Ψυχάρης (1854-1929), γλωσσολόγος και λογοτέχνης, καθηγητής της ελληνικής γλώσσας στο Παρίσι, γνωστός για τον ρόλο του στο κίνημα του δημοτικισμού και τον αγώνα του για την καθιέρωση της δημοτικής σε επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους. Σημαντικότατο έργο του το πεζογράφημα Το ταξίδι μου, γραμμένο με ιδιαίτερη προσοχή με τους μέχρι τότε αδημοσίευτους κανόνες της δημοτικής γλώσσας, το οποίο έλαβε ευρύτατη δημοσιότητα, αλλά και αρνητική κριτική από τους υποστηρικτές της καθαρεύουσας.
Και 13 επιφανείς Κύπριοι Φιλόλογοι / Ιστορικοί
(με βάση την ημερομηνία της γεννησής τους)
Νέαρχος Κληρίδης (1892-1969) λαογράφος και ιστορικός
Κωνσταντίνος Σπυριδάκις (1903-1976) εκπαιδευτικός, λόγιος και συγγραφέας. Διετέλεσε Γυμνασιάρχης του Παγκύπριου Γυμνασίου και πρώτος Υπουργός Παιδείας της Κύπρου.
Παύλος Ξιούτας (1908-1991) φιλόλογος, λογοτέχνης
Κώστας Κύρρης (1927-2009) ιστορικός
Κωστής Κολώτας (1934-2010) φιλολογος και συγγραφέας.
Γεώργιος Χατζηκωστής (1936-)φιλόλογος, εκπαιδευτικός και συγγραφέας.
Ανδρέας Χριστοφίδης (1937-1998) πολιτικός, εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος της Κύπρου.
Αντρος Παυλίδης (1946-2025) ιστορικός και συγγραφέας
Πασχάλης Κιτρομηλίδης (1949-)πολιτικός επιστήμονας, ιστορικός, καθηγητής πανεπιστημίου και ακαδημαϊκός.
