Οι 39 σημαντικότεροι και πιο γνωστοί Ξένοι Κλασικοί Φιλόλογοι και Ιστορικοί

 Ξένοι Κλασσικοί Φιλόλογοι

Οι κλασικές σπουδές είναι η μελέτη της κλασικής αρχαιότητας. Στον δυτικό κόσμο, οι κλασικές σπουδές αναφέρονται παραδοσιακά στη μελέτη της κλασικής ελληνικής και ρωμαϊκής λογοτεχνίας και των αντίστοιχων πρωτότυπων γλωσσών τους, της αρχαίας ελληνικής και της λατινικής. Οι κλασικές σπουδές περιλαμβάνουν επίσης την ελληνορωμαϊκή φιλοσοφία, την ιστορία, την αρχαιολογία, την ανθρωπολογία, την τέχνη, τη μυθοπολογία και την κοινωνία ως δευτερεύοντα θέματα.

(με βάση την ημερομηνία της γέννησής τους) 

1. Έρασμος (Desiderius Erasmus Roterodamus, 1466 - 1536), γνωστός Ολλανδός αναγεννησιακός ανθρωπιστής, καθολικός ιερέας, δάσκαλος και θεολόγος. Ο Έρασμος ήταν κλασικός λόγιος που έγραφε σε «καθαρή» λατινική γλώσσα. Έμαθε πολύ καλά αρχαία ελληνικά που δίδαξε για ένα διάστημα στο Κέιμπριτζ της Αγγλίας, ενώ ερασμιακή λέγεται και το πρότυπο προφοράς της αρχαίας ελληνικής που καθιέρωσε.
2. Ιερώνυμος Βολφ (Hieronymus Wolf, 1516-1580) Γερμανός Ουμανιστής και φιλόλογος και θεωρείται ιδρυτής της Βυζαντινολογίας.
3. Φρίντριχ Όγκαστ Βολφ (Friedrich August Wolf, 1759-1824) Γερμανός κλασικιστής, γνωστός ως ο ιδρυτής της σύγχρονης φιλολογίας, αφού με το έργο του επηρέασε βαθιά την εξέλιξη των κλασικών σπουδών. Στο σημαντικότερο έργο του τα "Προλεγόμενα στον Όμηρο" έθεσε τις βάσεις για την επιστημονική μελέτη των ομηρικών επών. 
4. Κλοντ Σαρλ Φοριέλ, (Claude Charles Fauriel, 1772 – 1844) Γάλλος ακαδημαϊκός φιλόλογος, ιστορικός και κριτικός που η ακμή του συμπίπτει με την Γαλλική Επανάσταση και τους Ναπολεόντειους πολέμους. Στην Ελλάδα είναι γνωστός κυρίως για τη σημαντική συλλογή δημοτικών τραγουδιών (μεταξύ των οποίων και κλέφτικα) που συγκέντρωσε και μετέφρασε.
5. Φίλιπ Φαλμεράυερ (Jakob Philipp Fallmerayer, 1790-1861) Αυστριακός περιηγητής, δημοσιογράφος, πολιτικός και ιστορικός, περισσότερο γνωστός για τις περιηγητικές αφηγήσεις του και τις θεωρίες του σχετικά με τη φυλετική καταγωγή των Νεοελλήνων. Στα βιβλία του "Ιστορία της χερσονήσου της Πελοποννήσου κατά τους Μεσαιωνικούς Χρόνους" και "Περί της καταγωγής των σημερινών Ελλήνων" που γράφτηκαν στη δεκαετία του 1830, διατυπώνει την άποψη πως οι Έλληνες της νεότερης εποχής δεν κατάγονται από τους αρχαίους Έλληνες, αλλά προέρχονται από Σλάβους που εισέβαλαν στην Ελλάδα κατά την περίοδο του Μεσαίωνα και Αλβανούς που εξαπλώθηκαν κατά τον ύστερο Μεσαίωνα και τους νεότερους χρόνους. Όλοι αυτοί ισχυρίστηκε πως αναμίχθηκαν με ελληνόφωνους, αλλά μη Έλληνες το γένος, Βυζαντινούς πρόσφυγες, δημιουργώντας τον λαό των νέων Ελλήνων.
6. Τζωρτζ Γκρόουτ (George Grote, 1794–1871) Άγγλος ιστορικός και  βουλευτής, κυρίως γνωστός για το μνημειώδες πολύτομο έργο του «Ιστορία της Ελλάδος» (A History of Greece), που εκδόθηκε από το 1846 έως το 1856.
7. Καρλ Ότφριντ Μύλλερ (Karl Otfried Müller, 1797 – 1840) ή εκλατινισμένα ως Κάρολους Μύλλερ, ο Σιλέσιος (Carolus Müller Silecius), Γερμανός λόγιος και κλασικιστής, ο οποίος εισήγαγε τη σύγχρονη μελέτη της ελληνικής μυθολογίας.
8. Τζορτζ Φίνλεϊ (George Finlay, 1799-187) Βρετανός ιστορικός σκωτικής καταγωγής και φιλέλληνας. Έζησε στην Ελλάδα, έμαθε ελληνικά και συνέγραψε ιστορικά βιβλία όπως "Η Ελλάδα υπό τους Ρωμαίους", "Η ιστορία της Βυζαντινής και Ελληνικής Αυτοκρατορίας" και το κλασικό έργο του "Η ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως" (1861).
9. Γιόχαν Ντρόυζεν (Johann Gustav Droysen, 1808 – 1884) Πρώσος ιστορικός. Το έργο του για τον Μ. Αλέξανδρο ήταν το πρώτο που παρουσίασε μια νέα σχολή σκέψης των Γερμανών ιστορικών, η οποία εξιδανίκευσε την μορφή εξουσίας και ισχύος των λεγομένων μεγάλων ανδρών.
10. Χένρι Τζορτζ Λίντελ (Henry George Liddell, 1811 – 1898) Βρετανός φιλόλογος, ο οποίος διατέλεσε αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, πρύτανης του Κολλεγίου Christ Church και διευθυντής της σχολής Westminster School. Είναι ο συγγραφέας του «Ιστορία της Ρώμης» (A History of Rome), αλλά είναι πιο γνωστός ως ένας από τους δύο συγγραφείς (σ. σ. Ρόμπερτ Σκοτ) του «Ελληνο-Αγγλικού Λεξικού» (A Greek-English Lexicon γνωστό κι ως Liddell & Scott, Liddell-Scott-Jones, ή LSJ, ενώ στα Ελληνικά είναι γνωστό και ως Μεγάλο Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας) για την Αρχαία Ελληνική γλώσσα.
11. Ρόμπερτ Σκοτ ​​(Robert Scott, 1811 – 1887) Βρετανός ακαδημαϊκός φιλόλογος και ιερέας της Αγγλικανικής Εκκλησίας. Είναι περισσότερο γνωστός για τη συν-συγγραφή του ελληνοαγγλικού λεξικού, κοινώς γνωστό ως Liddell-Scott, το οποίο χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα. Ο Σκοτ ​​ήταν επίσης καθηγητής Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης για περισσότερα από τριάντα χρόνια. 
12. Ουίλλιαμ Σμιθ (William Smith, 1813-1893) υπήρξε διακεκριμένος Άγγλος κλασικός φιλόλογος και λεξικογράφος.
13. Αιμίλιος Λεγκράν ή Εμίλ Λεγκράν (Émile Legrand, 1841 - 1903) Γάλλος ακαδημαϊκός, φιλόλογος και συγγραφέας. Θεωρείται σημαντικός ελληνιστής και φιλέλληνας. Είναι γνωστός για τα έργα του της Ελληνικής Βιβλιογραφίας στο οποίο καταγράφει την ελληνική λογοτεχνία και λαογραφία από τον 15ο αι. μέχρι το τέλος του 19ου αι. 
14. Νίτσε (Friedrich Wilhelm Nietzsche) (1844-1900) Γερμανός φιλόσοφος, ποιητής, συνθέτης και κλασικός φιλόλογος.
15. Ούλριχ Μέλεντορφ Βιλαμόβιτς (Ulrich von Wilamowitz-Mðllendorff, 1848-1931) Γερμανός φιλόλογος, κορυφαίος ερμηνευτής του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του «ιστορικού θετικισμού».
16. Καρλ Κρουμπάχερ (Karl Krumbacher, 1856 - 1909) Γερμανός ακαδημαϊκός, βυζαντινολόγος και φιλόλογος. Ήταν βαθύς γνώστης του βυζαντινού πολιτισμού και θεμελιωτής της βυζαντινής φιλολογίας ως αυτόνομου επιστημονικού κλάδου. 
17. Καρόλος Ντηλ (Charles Diehl, 1859 - 1944) Γάλλος ιστορικός, γεννημένος στο Στρασβούργο. Ήταν αυθεντία στην Βυζαντινή τέχνη και ιστορία.
18. Φιλίπ-Ερνέστ Λεγκράν (Philippe-Ernest Legrand, 1866 – 1953) Γάλλος ελληνιστής - ιστορικός, φιλόλογος, επιγραφολόγος και αρχαιολόγος. Το μεγάλο έργο του υπήρξε η μετάφραση και επιμέλεια των Ιστοριών του Ηροδότου, που παραμένει έργο αναφοράς.
19. Αλεξάντρ Αλεξάντροβιτς Βασίλιεφ (Alexander Alexandrovich Vasiliev, 1867 - 1953) θεωρούνταν η υπέρτατη αυθεντία σχετικά με την βυζαντινή ιστορία και τον πολιτισμό στα μέσα του 20ού αιώνα. Το έργο του Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (History of the Byzantine Empire, 2 τόμοι, 1928) παραμένει μία από τους λίγες συνόψεις ολόκληρης της βυζαντινής ιστορίας, στο ίδιο επίπεδο με αυτές του Έντουαρντ Γκίμπον και Fyodor Uspensky.
20. Άντα Σάρα Άντλερ (Ada Sara Adler, 1878 - 194) Δανή κλασική φιλόλογος και βιβλιοθηκονόμος εβραϊκής καταγωγής. Είναι γνωστή για την αναλυτική πρώτη έντυπη έκδοση του λεξικού της Σούδας, την οποία προετοίμασε και εξέδωσε σε 5 τόμους στη Λειψία κατά το διάστημα μεταξύ 1928 και 1938. 
21. Άρνολντ Ουάικομπ Γκομ (Arnold Wycombe Gomme, 1886 – 1959) Βρετανός κλασικός φιλόλογος, λέκτορας Αρχαίων Ελληνικών (1911–1945), καθηγητής Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης (1946–1957) και μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας (1947).
22. Έ. Ρ. Ντοντς (Erric Robertson Dodds, 1893-1979) Ιρλανδός μελετητής κλασικών σπουδών. Διετέλεσε Επίτιμος Καθηγητής Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης από το 1936 έως το 1960.
23. Άλμπιν Λέσκυ (Albin Lesky, 1896 - 1981) Αυστριακός κλασικός φιλόλογος και ελληνιστής από τους κορυφαίους του προηγούμενου αιώνα.
24. Γεώργιος Οστρογκόρσκι (Georgiy Aleksandrovich Ostrogorskiy, 1902–1976) Ρώσος βυζαντινολόγος. Θεωρείται ως ένας από τους γνωστότερους βυζαντινολόγους τους 20ού αιώνα και ο τελευταίος εκπρόσωπος της σειράς των Ρώσων βυζαντινολόγων του 19ου-20ού αιώνα.
25. Στίβενσον Ράνσιμαν (Stevenson Runciman, 1903 – 2000), από τους γνωστότερους Άγγλους ιστορικούς και ένας από τους επιφανέστερους βυζαντινολόγους του 20ού αιώνα.
26. Ζακλίν ντε Ρομιγί (Jacqueline Worms de Romilly, 1913 - 2010) Γαλλίδα κλασική φιλόλογος και ελληνίστρια. Από τις πλέον εξέχουσες προσωπικότητες στο χώρο των αρχαιοελληνικών σπουδών του εικοστού αιώνα, ήταν η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια στο Κολέζ ντε Φρανς (Collège de France) και η δεύτερη γυναίκα που ανακηρύχθηκε ισόβιο μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Είναι διάσημη για τις μελέτες της στην αρχαιοελληνική γραμματεία της κλασικής εποχής και ειδικά στον Θουκυδίδη, καθώς και για το εκτεταμένο έργο της σχετικά με την ιστορία, τη γλώσσα και τον πολιτισμό της Αρχαίας Ελλάδας.
27. Χέρμπερτ Χούνγκερ (Herbert Hunger, 1914 – 2000) Αυστριακός βυζαντινολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου. Tα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εκτείνονται από τη φιλολογία την παλαιογραφία και τη διπλωματική μέχρι την ιστορία της τέχνης και του πολιτισμού. Έχει εκδώσει κείμενα (ποιήματα και ελάσσονα έργα του Ιωάννη Χορτασμένου, την Καταμυομαχία του Θεόδωρου Πρόδρομου), μελέτησε κείμενα της βυζαντινής ρητορικής και το ζήτημα της διγλωσσίας (αττικισμός-κοινή απλή) φιλολογική μίμηση της κλασικής αρχαιότητας. 
28. Τζον Τσάντγουικ (John Chadwick, 1920 – 1998) Άγγλος καθηγητής κλασσικής φιλολογίας και συνεργάτης του Μάικλ Βέντρις στην αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β.
29. Τζέφρι Κιρκ (Geoffrey Stephen Kirk, 1921–2003) διακεκριμένος Βρετανός κλασικός φιλόλογος, ο οποίος υπηρέτησε ως 35ος Regius Professor of Greek στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Ο Κιρκ είναι ευρέως γνωστός για τη συμβολή του στη μελέτη της ομηρικής ποίησης, εξετάζοντας τα έπη ως προφορική παράδοση. 
30. Μάικλ Βέντρις (Michael Ventris, 1922 – 1956) Άγγλος ερασιτέχνης γλωσσολόγος, επαγγελματίας αρχιτέκτονας και ο άνθρωπος που αποκρυπτογράφησε τη Γραμμική Β γραφή. 
31. Κλοντ Μοσέ (Claude Mossé, 1924 – 2022) Γαλλίδα ιστορικός, η οποία ειδικευόταν στην ιστορία της αρχαίας Ελλάδας.
32. Σύριλ Αλεξάντερ Μάνγκο (Cyril Alexander Mango, 1928-2021) Βρετανός μελετητής της ιστορίας, της τέχνης και της αρχιτεκτονικής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους βυζαντινολόγους του 20ού αιώνα.
33. Άνταμ Πάρρυ (Adam Milman Parry, 1928-1971) Αμερικανόςκαθηγητής κλασικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ, γνωστός για το έργο του σχετικά με τον Βιργίλιο, τον Θουκυδίδη και τον Όμηρο.
34. Χάιντς Ρίχτερ (Heinz Richter, 1939-2024) Γερμανός ιστορικός, το έργο του οποίου αφορά κυρίως την ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στα Βαλκάνια, καθώς και στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας και της Κύπρου.
35. Τζόναθαν Μπαρνς (Jonathan Barnes, 1942-) Άγγλος μελετητής της αριστοτελικής και της αρχαίας φιλοσοφίας.
36. Ρόντρικ Μακλίοντ Μπίτον (Roderick Macleod Beaton, 1951-) Άγγλος πανεπιστημιακός. Διετέλεσε καθηγητής Νεοελληνικής και Βυζαντινής Ιστορίας, Γλώσσας και Λογοτεχνίας της έδρας «Κοραής» (Koraes), στο Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου (King's College London) από το 1988 έως το 2018.
37. Βίκτωρ Ντέιβις Χάνσον (Victor Davis Hanson, 1953 ) Αμερικανός κλασικιστής και ιστορικός, ο οποίος μαζί με τον John Heath συνέγραψαν το βιβλίο "Ποιός σκότωσε τον Όμηρο;" (1998).
38. Ρόμπιν Όσμπορν (Robin Osborne, 1957-), Άγγλος Ιστορικός της κλασικής αρχαιότητας, ο οποίος ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την Αρχαία Ελλάδα.
39. Ρόμπετ Χόλλαντ (Robert Holland) επισκέπτης καθηγητής στο Centre for Hellenic Studies, King's College London.