Οι 100 σημαντικότεροι σύγχρονοι Φιλόλογοι και Ιστορικοί
Φιλολογία είναι η επιστήμη που μελετά σε πανεπιστημιακό επίπεδο τη λογοτεχνία, τη γλώσσα, τα γραπτά μνημεία παλαιότερων εποχών αλλά και τα σημαντικά από τα σύγχρονα, που έχουν ξεχωρίσει.
Με τον όρο Ιστορία εννοείται η συστηματική μελέτη του παρελθόντος εστιασμένη κυρίως στην ανθρώπινη, δραστηριότητα έως την παρούσα εποχή. Η μελέτη των γεγονότων περιλαμβάνει την καταγραφή τους, αλλά και τα αίτια που οδήγησαν σε αυτά, όπως και τους γενικούς νόμους της ιστορικής εξέλιξης.
Σύγχρονοι Έλληνες Κλασικοί Φιλόλογοι, Λατινιστές, Βυζαντινολόγοι, Ιστορικοί, Λαογράφοι, Κριτικοί Λογοτεχνίας και Γλωσσολόγοι
(με αλφαβητική σειρά)
- Κώστας Αθάνατος (1896-1966) διακεκριμένος δημοσιογράφος, λογοτέχνης, ιστοριογράφος.
- Στυλιανός Αλεξίου (1921-2013) αρχαιολόγος, φιλόλογος και καθηγητής πανεπιστημίου.
- Κωνσταντίνος Άμαντος (1874-1960) πανεπιστημιακός, βυζαντινολόγος, Ακαδημαϊκός και υπουργός Παιδείας.
- Μίλτων Β. Ανάστος (Milton V. Anastos, 1909-1997) Ελληνοαμερικανός βυζαντινολόγος, καθηγητής της Βυζαντινής. Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και μετέπειτα στο UCLA.
- Γιάννης Αποστολάκης (1886-1947) φιλόλογος, κριτικός λογοτεχνίας και καθηγητής πανεπιστημίου.
- Ηρακλής Αποστολίδης (1893-1970) ανθολόγος της νεοελληνικής λογοτεχνίας και δημοσιογράφος, πατέρας του Ρένου Αποστολίδη
- Ρένος Αποστολίδης (1924-2004) συγγραφέας, φιλόλογος και κριτικός της λογοτεχνίας της μεταπολεμικής γενιάς.
- Νίκος Βέης (1883; -1958) Βυζαντινολόγος, ιστορικός και νεοελληνιστής, καθηγητής Πανεπιστημίου και Ακαδημαϊκός.
- Δημήτριος Βερναρδάκης (1833-1907) υπήρξε πολυπράγμων λόγιος, θεατρικός συγγραφέας και καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
- Ελένη Γλύκατζη -Αρβελέρ (1926-2026), βυζαντινολόγος, ιστορικός. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης το 1967 και η πρώτη γυναίκα πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στην 700 χρόνων ιστορία του, το 1976.
- Απόστολος Βακαλόπουλος (1909-2000), Ιστορικός, συγγραφέας και πανεπιστημιακός.
- Γιάννης Βλαχογιάννης (Γιάννης Βλάχος, 1867-1945) ιστοριοδίφης και συγγραφέας.
- Άγγελος Σ. Βλάχος (1915-200) διπλωμάτης, συγγραφέας, πολιτικός και ακαδημαϊκός.
- Σπυρίδων Βρυώνης (1928-2019) Ελληνοαμερικανός βυζαντινολόγος και ιστορικός.
- Σκαρλάτος Βυζάντιος (1797/8-1878) ήταν λόγιος του 19ου αιώνα και λεξικογράφος.
- Αντώνιος Ν. Γιάνναρης ή Γιανναράκις, (1852-1909), φιλόλογος και γλωσσολόγος, οπλαρχηγός της Κρητικής επανάστασης του 1895 με 1898.
- Μανουήλ Γεδεών (1851-1943) λόγιος, συγγραφέας και ιστοριοδίφης, καθώς και μέγας χαρτοφύλακας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, από τους μεγαλύτερους μελετητές του Νεότερου Ελληνισμού. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την περίοδο του Μεσαίωνα, και μάλιστα προτιμούσε να λέγεται Μεσαιωνολόγος. Η συγγραφική του δραστηριότητα εκτείνεται σε περισσότερα από 70 χρόνια. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ιστοριοδίφες και έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως ο «τελευταίος γνήσιος Φαναριώτης».
- Κώστας Γεωργουσόπουλος (1937-), κριτικός θεάτρου και ποιητής
- Δημήτρης Γληνός (1882-1943) εκπαιδευτικός, συγγραφέας και πολιτικός. Υπήρξε από τους πρωτεργάτες της λεγόμενης «γλωσσοεκπαιδευτικής μεταρρύθμισης». Εξορίστηκε στην Ανάφη από το Καθεστώς της 4ης Αυγούστου.
- Σόλων Γρηγοριάδης (1912-1994) δημοσιογράφος, πολιτικός και συγγραφέας.
- Ιωάννης Γρυπάρης (1870-1942), μεταφραστής, λογοτέχνης και εκπαιδευτικός, ενώ διετέλεσε επίσης στέλεχος του Υπουργείου Παιδείας και διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου.
- Γιάννης Δάλλας (1924-2020), ποιητής, νεοελληνιστής συγγραφέας, δοκιμιογράφος, πανεπιστημιακός δάσκαλος και μεταφραστής έργων της αρχαίας γραμματείας.
- Γρηγόριος Δαφνής (1909-1977) δημοσιογράφος και συγγραφέας.
- Αλέξανδρος Δελμούζος (1880-1956) παιδαγωγός και κύριος εκπρόσωπος του εκπαιδευτικού δημοτικισμού.
- Κωνσταντίνος Δημαράς (1904-1992), φιλόλογος, κριτικός και ιστορικός της νεοελληνικής λογοτεχνίας.
- Πολυχρόνης Ενεπεκίδης (1917-2014), ιστορικός και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.
- Σπυρίδων Ζαμπέλιος (1815-1881), ιστορικός ερευνητής, συγγραφέας, φιλόλογος και λογοτέχνης. Χαρακτηρίστηκε ο πρώτος θεωρητικός της ιστορικής ενότητας αρχαίου, μεσαιωνικού και νεότερου Ελληνισμού και μαζί με τον Κ. Παπαρρηγόπουλο αποτελούν τους "Διόσκουρους" της ελληνικής ιστοριογραφίας του 19ου αιώνα οι οποίοι αντιμετώπισαν με επιστημονικά επιχειρήματα τη θεωρία περί φυλετικής ασυνέχειας των νεοελλήνων, που διατύπωσε το 1830 ο Αυστριακός ιστορικός Fallmerayer, μυθιστοριογράφος και λογοτέχνης.
- Γεώργιος Ν. Ζούκης - Συγγραφέας σχολικών εγχειριδίων (Αναγνωστικό της Αρχαίας Ελληνικής, Μεθοδική διδασκαλία του Συντακτικού της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης, Γραμματική της Ελληνικής)
- Εμμανουήλ Θεοτόκης (1777-1837) φιλόλογος, ιστορικός συγγραφέας και πολιτικός.
- Κώστας Καιροφύλας (1881-1961) δημοσιογράφος και ιστορικός, αλλά και σημαντικός λόγιος. Παράλληλα με το επάγγελμά του, αναδείχθηκε σε δραστήριο μελετητή της Ελληνικής ιστορίας, ιδιαίτερα των περιόδων Φραγκοκρατίας και Τουρκοκρατίας,
- Ιωάννης Κακριδής (1901-1992), κλασικός φιλόλογος
- Δημήτριος Καμπούρογλου (1852-1942) ιστοριοδίφης, λογοτέχνης, ακαδημαϊκός, δικηγόρος, ποιητής και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
- Σαράντος Καργάκος (1937-2019), φιλόλογος, δοκιμιογράφος, ιστορικός και συγγραφέας. Συνέγραψε σειρά βιβλίων ιστορικού και γλωσσολογικού περιεχομένου και πληθώρα άρθρων σε διάφορα περιοδικά.
- Παύλος Καρολίδης (1849-1930) ιστορικός, πολιτικός και καθηγητής πανεπιστημίου.
- Στυλιανός Καψωμένος (1907-1978), φιλόλογος, παπυρολόγος και ιστορικός.
- Αδαμάντιος Κοραής (1748-1833) από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του νεοελληνικού διαφωτισμού και μνημονεύεται, ανάμεσα σε άλλα, ως πρωτοπόρος στην έκδοση έργων αρχαίας ελληνικής γραμματείας, αλλά και για τις γλωσσικές του απόψεις στην υποστήριξη της καθαρεύουσας, σε μια μετριοπαθή όμως μορφή της, με σκοπό την εκκαθάριση των πλείστων ξένων λέξεων που υπήρχαν στη γλώσσα του λαού.
- Ελένη Κούκου (1921-2007) ιστορικός, καθηγήτρια στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών
- Στέφανος Κουμανούδης (1818-1899) κλασικός φιλόλογος και αρχαιολόγος του 19ου αιώνα και καθηγητής της λατινικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
- Κωνσταντίνος Κόντος (1834-1909) γλωσσολόγος και φιλόλογος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στον τομέα των «ελληνικών γραμμάτων». Ο Κόντος ήταν ένας από τους σημαντικότερους ελληνιστές και κριτικούς φιλολόγους του 19ου αιώνα, και κατά την πολύχρονη πανεπιστημιακή του διαδρομή ανέδειξε πολλούς επιφανείς μαθητές, όπως τον Γεώργιο Χατζιδάκι, Σπυρίδωνα Βάση, και τον Θεοφάνη Κακριδή. Υπήρξε επίσης ο ιδρυτής και εκδότης του π. Λόγιος Ερμής.
- Διαμαντής Κούτουλας (1962-), κλασικός φιλόλογος, εκπαιδευτικός και συγγραφέας.
- Βασίλης Κρεμμυδάς (1935-2017) ιστορικός, ομότιμος καθηγητής του πανεπιστημίου Αθηνών.
- Εμμανουήλ Κριαράς (1906-2014), φιλόλογος, καθηγητής και αργότερα ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
- Στίλπων Κυριακίδης (1887-1964), ιστορικός-λαογράφος, ο εισηγητής της "ιστορικής μεθόδου" στην Ελληνική Λαογραφία
- Σπυρίδων Λάμπρος (1851-1919) πολιτικός και ιστορικός, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας
- Παναγής Λεκατσάς (1911-1970) φιλόλογος και από τους θεμελιωτές της θρησκειολογίας και εθνολογίας στην Ελλάδα.
- Δημήτρης Λιαντίνης (1942-1998) πανεπιστημιακός, φιλόσοφος, ποιητής, συγγραφέας και μεταφραστής.
- Δημήτριος Λουκάτος ( 1908-2003 ) λαογράφος και πανεπιστημιακός. Στο έργο του έχει καταγράψει μεγάλο μέρος του νεοελληνικού λαϊκού παροιμιακού λόγου.
- Γιώργος Μαργαρίτης (1954-) καθηγητής σύγχρονης Ιστορίας και συγγραφέας.
- Σπύρος Μαρκεζίνης (1909-2000) νομομαθής, πολιτικός και ιστορικός.
- Δημήτρης Μαρωνίτης (1929-2016), καθηγητής πανεπιστημίου, κλασικός φιλόλογος, κριτικός της νέας ελληνικής λογοτεχνίας, μεταφραστής αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων και δοκιμιογράφος.
- Γιώργος Μαυρογορδάτος (1945-) πανεπιστημιακός, πολιτικός επιστήμονας και ιστορικός.
- Σίμος Μενάρδος (1871-1933), πανεπιστημιακός, συγγραφέας, ποιητής και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
- Παναγιώτης Μουλλάς (1935-2010) φιλόλογος
- Αναστάσιος Β. Μουμτζάκης (1929-2009)1 Φιλόλογος και συγγραφέας σχολικών εγχειριδίων όπως το "Συντακτικό της Αρχαίας Ελληνικής για το Λύκειο" το οποίο χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.
- Γεώργιος Μιστριώτης (1840-1916) κλασσικός φιλόλογος και υπέρμαχος της καθαρεύ
- Γεώργιος Μπαμπινιώτης (1939-) διακεκριμένος φιλόλογος, γλωσσολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και λεξικογράφος, καθώς επίσης, παρουσιαστής και πρώην πολιτικός.
- Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός (1778-1849) Έλληνας λόγιος και πολιτικός της Βλαχίας, Μολδαβίας και της νεοσύστατης Ελλάδας. Μνημονεύεται κυρίως για το βιβλίο του Cours de Littérature Grecque Moderne (Γενεύη 1827) το οποίο αποτελεί το πρώτο έργο ιστορίας της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Λιγότερο γνωστό αλλά σημαντικό θεωρείται το βιβλίο του Histoire Moderne de la Grèce depuis la chute de l’Empire d’Orient (Νεότερη Ιστορία της Ελλάδας από την πτώση της Ανατολικής Αυτοκρατορίας) (Γενεύη, 1828) το οποίο είναι η πρώτη απόπειρα συγγραφής ιστορίας της νεώτερης Ελλάδας από Έλληνα ιστορικό.
- Μιχάλης Οικονόμου (1896-1984), φιλόλογος και εκπαιδευτικός.
- Κωστής Παλαμάς (1859-1943) ποιητής, πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ιστορικός και κριτικός της λογοτεχνίας.
- Αλέξανδρος Πάλλης (1851-1935), λογοτέχνης, μεταφραστής, πρωταγωνιστής στον αγώνα για την επικράτηση της δημοτικής. Σημαντικότερο έργο του Πάλλη θεωρείται η μετάφρασή του της Ιλιάδαςστη δημοτική και σε δεκαπεντασύλλαβους στίχους.
- Αθανάσιος Παπαδόπουλος Κεραμεύς (1856-1912) εκ των κορυφαίων Ελλήνων λογίων των τελών του 19ου αιώνος, ο οποίος έδρασε αποδοτικά μέχρι και την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνος. Βυζαντινολόγος και πανεπιστημιακός, υφηγητής της μεσαιωνικής και νεοελληνικής γλώσσας και φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρουπόλεως.
- Ζαχαρίας Παπαντωνίου (1877-1940) λογοτέχνης, ποιητής, πολιτικός, διηγηματογράφος, δημοσιογράφος, κριτικός τέχνης και ακαδημαϊκός, υποστηρικτής της δημοτική. Το ψηλά βουνά κατέστει Κρατικό Αναγνωστικό της Γ΄ τάξης του Δημοτικού.
- Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος (1815-1891), ιστορικός που χαρακτηρίζεται από τους σύγχρονους ιστορικούς ως ο «πατέρας» της ελληνικής ιστοριογραφίας. Είναι ο θεμελιωτής της αντίληψης της ιστορικής συνέχειας της Ελλάδας από την αρχαιότητα έως σήμερα, αφού καθιέρωσε στην διδασκαλία του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών την τριμερή διαίρεση της ελληνικής ιστορίας (αρχαία, μεσαιωνική και νέα) και επιδίωξε να αναιρέσει τις κυρίαρχες εκείνη την εποχή απόψεις ότι η Βυζαντινή αυτοκρατορία ήταν περίοδος παρακμής και εκφυλισμού που δεν αναγνωριζόταν ως τμήμα της ελληνικής ιστορίας.
- Στέφανος Πατάκης (1939--) φιλόλογος και ιδρυτής του ομώνυμου εκδοτικού οίκου. Παράλληλα με την ενασχόλησή του με την εκπαίδευση ασχολήθηκε και με τη συγγραφή βιβλίων που αφορούν τα φιλολογικά μαθήματα.
- Ηλίας Πετρόπουλος (1928-2003), ερευνητής, μελετητής του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού, ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας, δημοσιογράφος, σκιτσογράφος, φωτογράφος και συλλέκτης.
- Νικόλαος Πίκκολος (1792-1865) γιατρός, φιλόλογος και συγγραφέας. Ανήκει στους κορυφαίους εκπροσώπους των νεοελληνικών γραμμάτων του α' μισού του 19ου αιώνα εξαιτίας των πρωτότυπων μελετών του για αρχαίους συγγραφείς και των σχολιασμένων εκδόσεων του αρχαίων και βυζαντινών κειμένων.
- Λίνος Πολίτης (1906-1982) φιλόλογος νεοελληνιστής, καθηγητής. πανεπιστημίου και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών
- Ιάκωβος Πολυλάς (1825-1896) Επτανήσιος συγγραφέας και κριτικός, διάσημος μαθητής και εκδότης του έργου του Σολωμού.
- Τάσος Ρούσσος (1934-2015) φιλόλογος, μεταφραστής και διανοούμενος, ο οποίος βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών, τον Δεκέμβριο του 2003, για το σύνολο της λογοτεχνικής του προσφοράς.
- Γεώργιος Σαββαντίδης (1933-2012), κλασικός φιλόλογος, ακαδημαϊκός και συγγραφέας, ο οποίος μαζί με τον Μ. Πασχάλη συνέγραψαν το εγχειρίδιο "Λατινικά Λυκείου"
- Γιώργος Σαββίδης (1929-1995), μελετητής και καθηγητής της νεοελληνικής λογοτεχνίας
- Κωνσταντίνος Σάθας (1842-1914) εκ των επιφανεστέρων ιστορικών της νεότερης Ελλάδας καθώς και από τους πρωτοπόρους των νεοελληνικών ερευνών. Επίσης συγκαταλέγεται στους θεμελιωτές των Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών στην Ελλάδα, μαζί με τον Αθανάσιο Παπαδόπουλο - Κεραμέα και τον Μανουήλ Γεδεών.
- Ζήσιμος Σίδερης (1871-1933) Νομικός, λόγιος, πολιτικά δραστήριος. Το έργο του: συγγραφικό, μεταφραστικό. Αρθρογραφούσε (στη δημοτική γλώσσα).
- Θρασύβουλος Σταύρου (1886 - 25 Δεκεμβρίου 1979), φιλόλογος, ποιητής και μεταφραστής.
- Ιωάννης Συκουτρής (1901-1937) διακεκριμένος Έλληνας φιλόλογος. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για το εξαιρετικής ποιότητας έργο του, στο οποίο δεσπόζουν οι εκδόσεις και οι εισαγωγές στην Ποιητική του Αριστοτέλη και το Συμπόσιο του Πλάτωνα, αλλά και για την αυτοκτονία του σε νεαρή ηλικία
- Γεώργιος Σωτηριάδης (1852-1942), φιλόλογος, αρχαιολόγος και πανεπιστημιακός
- Ηλίας Τανταλίδης (1818-1876), ποιητής, φιλόλογος και καθηγητής του 19ου αιώνα.
- Βασίλειος Τατάκης (1897-1986), πανεπιστημιακός καθηγητής φιλοσοφίας. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονταν στην αρχαιοελληνική και τη βυζαντινή φιλοσοφία.
- Αχιλλέας Τζάρτζανος (1873-1946), φιλόλογος και γλωσσολόγος.
- Παύλος Τζερμίας (1925-2016), ιστορικός, ελληνιστής, συγγραφέας και πολιτικός αναλυτής διεθνούς φήμης
- Μανόλης Τριανταφυλλίδης (1883-1959) γλωσσολόγος και ένας εκ των ιδρυτών του Εκπαιδευτικού Ομίλου, οργάνου του εκπαιδευτικού δημοτικισμού με μεγάλη συμβολή στα εκπαιδευτικά προγράμματα των κυβερνήσεων υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Το 1939, κατά τη διάρκεια του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, του ανατέθηκε η έκδοση γραμματικής για τη δημοτική γλώσσα, η «Νεοελληνική Γραμματική».
- Σπυρίδων Τρικούπης (1788-1873) πατέρας του Χαρίλαου Τρικούπη. Υπήρξε ο πρώτος Πρωθυπουργός του νέου ελληνικού κράτους, Υπουργός των Εξωτερικών καθώς και πρέσβυς του Ελληνικού Βασιλείου στην σημαντικότερη ίσως διπλωματική θέση της εποχής, την πρεσβεία της Ελλάδος στο Λονδίνο, συνδιαμορφωτής του πρώτου Ελληνικού Συντάγματος. Ασχολήθηκε επίσης με την ιστοριογραφία, συντάσσοντας την "Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως", βιβλίο αναφοράς για την περίοδο του 1821.
- Χρίστος Τσολάκης (1935-2012) από τους κορυφαίους φιλόλογους και παιδαγωγούς.
- Νικόλαος Τωμαδάκης (1907-1993) υπήρξε διαπρεπής βυζαντινολόγος, φιλόλογος και καθηγητής πανεπιστημίου.
- Δημήτριος Φιλικός
- Γεώργιος Χατζιδάκις (1848-1941) υπήρξε ο θεμελιωτής της επιστήμης της γλωσσολογίας στην Ελλάδα και πρώτος καθηγητής της Γλωσσολογίας και της Ινδικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το 1890 έως το 1923. Ανήκε στα ιδρυτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών το 1926, και ένα χρόνο αργότερα διετέλεσε πρόεδρός της
- Ιωάννης Χατζηφώτης (1944-2006) ερευνητής φιλόλογος, συγγραφέας, ιστοριοδίφης, κριτικός της λογοτεχνίας, επιμελητής εγκυκλοπαιδειών, ποιητής και δημοσιογράφος.
- Αναστάσιος-Φοίβος Χριστίδης (1946-2004) γλωσσολόγος.
- Γιάννης Ψυχάρης (1854-1929), γλωσσολόγος και λογοτέχνης, καθηγητής της ελληνικής γλώσσας στο Παρίσι, γνωστός για τον ρόλο του στο κίνημα του δημοτικισμού και τον αγώνα του για την καθιέρωση της δημοτικής σε επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους. Σημαντικότατο έργο του το πεζογράφημα Το ταξίδι μου, γραμμένο με ιδιαίτερη προσοχή με τους μέχρι τότε αδημοσίευτους κανόνες της δημοτικής γλώσσας, το οποίο έλαβε ευρύτατη δημοσιότητα, αλλά και αρνητική κριτική από τους υποστηρικτές της καθαρεύουσας.
Και 13 επιφανείς Κύπριοι Φιλόλογοι / Ιστορικοί
(με βάση την ημερομηνία της γεννησής τους)
- Νέαρχος Κληρίδης (1892-1969) λαογράφος και ιστορικός
- Κωνσταντίνος Σπυριδάκις (1903-1976) εκπαιδευτικός, λόγιος και συγγραφέας. Διετέλεσε Γυμνασιάρχης του Παγκύπριου Γυμνασίου και πρώτος Υπουργός Παιδείας της Κύπρου.
- Παύλος Ξιούτας (1908-1991) φιλόλογος, λογοτέχνης
- Κώστας Κύρρης (1927-2009) ιστορικός
- Κωστής Κολώτας (1934-2010) φιλολογος και συγγραφέας.
- Γεώργιος Χατζηκωστής (1936-) φιλόλογος, εκπαιδευτικός και συγγραφέας.
- Ανδρέας Χριστοφίδης (1937-1998) πολιτικός, εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος της Κύπρου.
- Αντρος Παυλίδης (1946-2025) ιστορικός και συγγραφέας
- Πασχάλης Κιτρομηλίδης (1949-) πολιτικός επιστήμονας, ιστορικός, καθηγητής πανεπιστημίου και ακαδημαϊκός.
- Σάββας Παύλου (1951-2016), φιλόλογος, πεζογράφος, ποιητής, κριτικός της λογοτεχνίας, δοκιμιογράφος, αρθρογράφος, ανθολόγος, ερευνητής.
- Πέτρος Παπαπολυβίου (1960-), Αν. Καθηγητής Ιστορίας τον ΠΚ και συγγραφέας
- Δημήτρης Ταλιαδώρος (1963-), φιλόλογος, Λυκειάρχης και συγγραφέας
- Κλαίρη Αγγελίδου (1932-2021), φιλόλογος, λογοτέχνης Υπουργός Παιδείας της Κύπρου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου