«Ο Χριστὸς πάσχων», μια βυζαντινή τραγωδία

Ο «Χριστὸς πάσχων» είναι μια βυζαντινή τραγωδία που αποδίδεται στο Γρηγόριο Ναζιανζηνό και πραγματεύεται τα Πάθη Του Κυρίου μας Ιησού Χριστού με τρόπο δραματικό. 

Το έργο έχει ιδιαίτερη σημασία και έχει απασχολήσει πολλούς μελετητές, εγείροντας ερωτήματα σχετικά με την πατρότητα του εργου και την ακριβή χρονολόγησή του. Έχει όμως  θεολογική και λογοτεχνική αξία. 

Η τραγωδία περιλαμβάνει έντονα δραματικά στοιχεία, όπως θρήνους, ωδές, περιγραφές πόνου και βίας, και έντονη απεικόνιση της ανθρώπινης δυστυχίας.

Η δράση ξεκινά με τη σύλληψη του Χριστού και τελειώνει με την αναστάσιμη εμφάνισή του στους μαθητές και την Παναγία στο σπίτι όπου ήταν συγκεντρωμένοι. Παρά το γεγονός πως το έργο μιλά για τα Πάθη του Ιησού, κύριο τραγικό πρόσωπο δεν είναι ο πάσχων Χριστός αλλά η πάσχουσα Μητέρα του, και δια μέσου του θρήνου και των δραματικών διαλόγων Της με τα άλλα πρόσωπα, όπως o χορός, οι Μαντατοφόροι, ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού Ιωάννης, η Μαγδαληνή, ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος μεταξύ άλλων, εκτυλίσσεται η υπόθεση. 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΣΧΩΝ 
https://youtu.be/2p0xaFBV86I?si=dIFRyaJSshwDcjza

Ηχογράφηση: 1966, Μουσική Επιμέλεια: Δόμνα Σαμίου, Μετάφραση: Θρασύβουλος Σταύρου

Οι πιο όμορφες Πρώτες Κυρίες

 Most Attractive First Ladies

Top 10:

Κάρλα Μπρούνι - Νικολά Σαρκοζί

Τζάκι Μπουβιέ Κένεντι - Τζον Φ. Κένεντι

Μελάνια Κνάους Τραμπ - Ντόναλντ Τραμπ

Βασίλισσα της Ιορδανίας Ράνια - Βασιλιάς της Ιορδανίας Αμπντάλα Β΄ Αλ-Χουσεΐν

Εβίτα Περόν - Χουάν Περόν

Βικτόρια Αλεξάντερ Στάρμερ - Κιρ Στάρμερ

Γεωργία Κρητικού - Αντώνης Σαμαράς

Βερόνικα Λάριο - Σίλβιο Μπερλουσκόνι

Μπέτυ Μπαζιάνα - Αλέξης Τσίπρας

Ολένα Βολοντιμίριβνα Ζελένσκα - Βολοντίμιρ Ζελένσκι

Οι 10 καλύτερες αρχαίες κωμωδίες

-Η Αρχαία Αττική Κωμωδία είναι ένα αρχαίο ελληνικό θεατρικό είδος που αναπτύχθηκε κυρίως στην Αθήνα από τον 5ο αιώνα π.Χ. και εξής (το 486 π.Χ. παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στο πρόγραμμα των Μεγάλων Διονυσίων θεατρικοί αγώνες έργα των κωμικών). Η αρχαία αττική κωμωδία χαρακτηρίζεται από έντονο πολιτικό σχολιασμό, σάτιρα, χονδροειδή χιούμορ και μυθοπλαστικά στοιχεία. Κορυφαίοι εκπρόσωποί της είναι ο Αριστοφάνης και ο Κρατίνος.

-Η Μέση Κωμωδία ήταν μια περίοδος στην αρχαία ελληνική κωμωδία, κυρίως τον 4ο αιώνα π.Χ. (περίπου 400-320 π.Χ.), που λειτούργησε ως μετάβαση από την Παλαιά Κωμωδία (με πολιτική σάτιρα) στην Νέα Κωμωδία, εστιάζοντας σε θέματα της καθημερινής ζωής, κοινωνικούς τύπους και επαγγελματίες, ενώ η πολιτική σάτιρα έπαψε να είναι κύριο χαρακτηριστικό της.

-Η νέα κωμωδία με κυριότερο εκπρόσωπο τον Μένανδρος αναπτύσσεται στην ελληνιστική εποχή και ειδικότερα στα χρόνια μετά το 320 π.Χ. 

Η Νέα Κωμωδία είναι μια κωμική και ρομαντική ηθογραφία, χωρίς πολιτικές αιχμές, που διατηρεί την αθυροστομία χωρίς όμως σατιρικά στοιχεία. Περιγράφει κωμικές καταστάσεις και χαρακτηρίζεται από την εξεζητημένη πλοκή της (οικογενειακά ζητήματα, χαμένα παιδιά, γάμους μετ'εμποδίων κ.τ.λ.) Σε αυτήν αναδεικνύονται οι ηθοποιοί, οι οποίοι αντικαθιστούν πλήρως τα χορικά και καταλήγουν να χαίρουν μεγαλύτερου θαυμασμού από τους δραματουργούς.

-Η Ρωμαϊκή Κωμωδία αναφέρεται στα θεατρικά έργα του είδους της κωμωδίας που γράφτηκαν στη Ρώμη, συνήθως επηρεασμένα από τα ελληνικά πρότυπα της Νέας Κωμωδίας, αλλά με δικά τους χαρακτηριστικά και τοπικά στοιχεία. Αν και σπάνια συνδέεται άμεσα με την ελληνική Παλαιά Κωμωδία (του Αριστοφάνη), διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πολιτιστική ζωή των Ρωμαίων, διατηρώντας μια διακριτή ταυτότητα μέσω επιφανών δραματουργών όπως ο Πλαύτος και ο Τερέντιος. 

Οι 10 καλύτερες αρχαίες ελληνικές και ρωμαϊκές κωμωδίες

Αρχαία αττική κωμωδία
Λυσιστράτη (Αριστοφάνης) 
Νεφέλες (Αριστοφάνης) 
Όρνιθες (Αριστοφάνης) 
Ιππείς (Αριστοφάνης) 
Ο Δύσκολος (Μένανδρος)

Ρωμαϊκή κωμωδία
Μέναιχμοι (Πλαύτος)
Ψευδολόγος (Πλαύτος)
Ευνούχος (Τερέντιος)

Φορμίων (Τερέντιος) 

Αμφιτρύων (Πλαύτος) 

Λυσιστράτη (Όλες στο χορό) 

https://youtu.be/BgBmcPYOyvA?si=yfRrYJjMPBlGZw4z

Στίχοι: Γιώργος Ζερβουλάκος

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος

Εκτέλεση: Άννα Ματζουράνη

 

Μαρία Ζώη

Η μονωδός Μαρία Ζώη γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στα Τρίκαλα. Αρχικά σπούδασε στο Δημοτικό Ωδείο Λάρισας. Νέα συμμετείχε στον «3ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Παιδικού Τραγουδιού», αποσπώντας Α΄ βραβείο. Κέρδισε, επίσης, Α' Βραβείο στους Πανελλήνιους Μουσικούς Αγώνες του Υπουργείου Παιδείας (1999). Το 2000 ηχογράφησε προσωπικό δίσκο με τραγούδια του Θεοδωράκη και το 2011 συμμετείχε στη συναυλία «Ένας αιώνας Ελληνικό Τραγούδι» με την Ορχήστρα των Χρωμάτων στο Ηρώδειο. Το 2005 βραβεύτηκε με το βραβείο «Αρίων» για τη συμμετοχή της στο δίσκο «Δώδεκα + μία ματιές στα Δωδεκάνησα» δίπλα στους Γιάννη Πάριο, Γλυκερία κ.ά. Κατά τα έτη 2007/08 υπήρξε μόνιμη ερμηνεύτρια στη «Λαϊκή Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης». Το 2008 συνεργάστηκε με τη Μαρία Φαραντούρη παρουσιάζοντας την παραγωγή «Μύθοι Γυναικών». Σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά, καθώς επίσης μονωδία και μελοδραματική με τον τενόρο Ζάχο Τερζάκη, στο Ωδείο / Κέντρο Τεχνών «Ακρόπολις» (Αθήνα), αποκτώντας δίπλωμα με άριστα, Α’ βραβείο και χρυσό μετάλλιο (2009). Συνέχισε σπουδές στο Βερολίνο (2011/12). Στη διάρκεια των σπουδών της ερμήνευσε ρόλους σε όπερες του Μότσαρτ και σε οπερέτα του Γ. Στράους. Παρακολούθησε σεμινάρια με τις Τσέρυλ Στούντερ, Χέντβιχ Φάσμπίντερ και Δάφνη Ευαγγελάτου. Συνέπραξε με σύνολα, όπως: Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, Συμφωνική Ορχήστρα Δήμου Αθηναίων, Ορχήστρα Χρωμάτων. Τέλος είναι απόφοιτος του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών και μιλάει αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.

Μαρία Ζώη -Όταν μια Άνοιξη χαμογελάσει

https://youtu.be/wi4Roqsr8Hc?si=TkwoFoMxXMJQuF78

Ποίηση: Μανόλης Αναγνωστάκης 

Μελοποίηση: Μίκης Θεοδωράκης 

Πρώτη Εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη 

 

Αλέκος Λιδωρίκης (1907-1988)

Αλέκος Λιδωρίκης (1907-1988): Δημοσιογράφος, λογοτέχνης και σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας. Ήταν γιος του επίσης θεατρικού συγγραφέα αλλά και πολιτικού Μιλτιάδη Λιδωρίκη.

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Μάρτιο του 1907. Παρακολούθησε μαθήματα στη Σορβόνη και έγραψε τη διατριβή "Théâtre Grec Contemporain". Ως δημοσιογράφος (κριτικός και χρονογράφος) συνεργάστηκε από το 1930 με τιςμεγαλύτερες αθηναΐκές εφημερίδες της εποχής εκείνης ενώ επίσης συνεργάστηκε με πολλά ελληνικά και ξένα περιοδικά. Το 1933 έκανε το επίσημο ξεκίνημα του και στο θέατρο. Στις 24 Ιανουαρίου 1936 σημειώνει μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία, όπου με περιπετειώδη τρόπο κατορθώνει να πάρει συνέντευξη από τον Ιταλό δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι μέσα στο Παλάτσο Βενέτσια κατά τη διάρκεια του Β' Ιταλό-Αιθιοπικού πολέμου. 

Από το 1945 έως το 1960 έμεινε στις ΗΠΑ όπου έργασθηκε στα Στούντιο της "Τουέντιεθ Σέντσουρι Φοξ" γνωστότερη ως "20th Fox" και για την Τηλεόραση. Συγχρόνως δημοσιογραφεί στον «Εθνικό Κήρυκα» της Νέας Υόρκης και είναι ανταποκριτής των αθηναϊκών εφημερίδων «Τα Νέα» (1948-49 και 1956-58) και «Ακρόπολις» και «Απογευματινή» (1952-1960). Οι συνεντεύξεις του με τα πολιτικά πρόσωπα της Αμερικής της εποχής εκείνης (Αιζενχάουερ, Στήβενσον, Άτσεσον, Χούβερ κ.ά) θεωρούνται ιστορικές. Τα νέα αστέρια του Χόλιγουντ (Μαίριλυν Μονροέ, Τζέιν Ράσελ, Σούζαν Χαίγουορθ, Έλβις Πρίσλεϋ και τόσοι άλλοι) «μιλάνε» μέσα από τις συνεντεύξεις του Λιδωρίκη στο ελληνικό κοινό.

Το 1960 έρχεται και εγκαθίσταται μόνιμα στην Αθήνα και ξεκινάει συνεργασία με όλες τις μεγάλες εφημερίδες της εποχής. Δεν σταματάει όμως τις δημοσιογραφικές αποστολές. Ο «Γύρος του Κόσμου σε 12 ημέρες» τον ταξιδεύει σε Ευρώπη, Ασία και Αμερική και στη συνέχεια: αποστολή δύο μήνες «Αμερική 1970». Στον Λιδωρίκη μιλάνε πολιτικά πρόσωπα, συγγραφείς, καλλιτέχνες, Αμερικάνοι και Έλληνες της Αμερικής, γράφει τις εντυπώσεις του και αναλύει τα προβλήματα (ναρκωτικά, πληθωρισμός, μόλυνση περιβάλλοντος). Και πάλι αποστολές σε κράτη της Ευρώπης και λίγο πριν τον «Αττίλα» ταξίδι στην Κύπρο. Περιοδεία σε όλο το νησί, συνεντεύξεις με όλους τους παράγοντες και με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο για το Κυπριακό πρόβλημα. Το 1973 αποστολή στη Σοβιετική Ένωση, συνδυασμός δημοσιογραφίας και θεατρικού συνεδρίου. Το 1975 μια νέα εφημερίδα γεννιέται η «Ελευθεροτυπία». Συνεργάζεται από την αρχή μαζί της και λίγους μήνες μετά τη γέννηση της, της προφέρει μια μεγάλη επιτυχία: Την αποστολή στη Σιβηρία, την πρώτη μεγάλη αποστολή της εφημερίδας, που είναι και η πρώτη αποστολή Έλληνα δημοσιογράφου στη μακρινή και αχανή περιοχή της Σοβιετικής Ένωσης. Φτάνει ως το Ιρκούτσκ και οι εντυπώσεις και οι συνεντεύξεις του κυκλοφορούν αμέσως σε βιβλίο. Από το 1982 μέχρι το 1987 συνεργάζεται με την εφημερίδα «Έθνος».

Πάνω από 25 θεατρικά έργα του έχουν παιχτεί στο εξωτερικό. Εκτός όμως από το θέατρο και την δημοσιογραφία έγραψε επίσης πεζά, ποιήματα και κριτικές. Ανάμεσα στα έργα του που έχουν παιχτεί είναι και τα: "Νόμος" (1929), "Έξοδος κινδύνου" (1942), κ.ά.

Υπήρξε μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών συγγραφέων και άλλων πνευματικών σωματείων. Είχε λάβει μέρος σε περισσότερες από 20 αποστολές στο εξωτερικό σε διεθνείς πνευματικές συναντήσεις. Είχε βραβευθεί από την Ακαδημία των Αθηνών έχοντας λάβει δύο Πρώτα Κρατικά και ένα Εθνικό Βραβείο, καθώς επίσης του είχαν απονεμηθεί τέσσερα παράσημα και άλλες διακρίσεις. Πολλά έργα του έχουν μεταφραστεί και διασκευαστεί σε μεγάλες σκηνές του εξωτερικού (ΗΠΑ, Παρίσι, Βουδαπέστη, Σερβία, κ.ά.).

Πέθανε στις 28 Μαρτίου 1988.

Εσένα
https://youtu.be/PEBkGdYZhOo?si=2bDhS3fls_BXFGHP
Στίχοι: Αλέκος Λιδωρίκης

Μουσική: Γιάννης Σπάρτακος

Εκτέλεση: Γιάννης Βογιατζής