Παρατηρήσεις: Από τον μικρό αυτό κατάλογο απουσιάζουν ονόματα ηθοποιών που χρησιμοποίησαν στο ξεκίνημα ψευδώνυμα αλλά τελικά έκαναν καριέρα με το πραγματικό τους ή αυτούς που χρησιμοποίησαν τα επώνυμα της μητέρας τους αντί του πατέρα (π.χ. Χάρης Ρώμας, Φίλιππος Σοφιανός). Ούτε και για αυτούς που είχαν δύο βαπτιστικά ονόματα (π.χ. Αλίκη Σταματίνα Βουγιουκλάκη).
ΚΩΣΤΗΣ ΚΟΤΖΙΑΣ (1921-1979):"Ό Κοτζιάς θεωρείται ό σημαντικότερος εκπρόσωπος του σοσιαλιστικού ρεαλισμού στην Ελλάδα. Ή ιδεολογία του Κοτζιά άσκησε μεγάλη επιρροή στο συγγραφικό του έργο, το οποίο κυρίως πραγματεύεται κυρίως την ζωή και τους αγώνες της εργατικής τάξης στην μεταπολεμική Αθήνα."
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΟΤΖΙΑΣ (1926-1992): Υπήρξε ένας εκ των σημαντικότερων μεταπολεμικών συγγραφέων ενώ για το έργο του "Φανταστική Περιπέτεια" είχε τιμηθεί με το Α' Κρατικό Βραβείο μυθιστορήματος το 1987. "Ό Αλέξανδρος Κοτζιάς την θεματολογία των έργων του, την αντλούσε κατεξοχήν από κοινωνικά θέματα. Στο έργο του Αλέξανδρου Κοτζιά κυριαρχεί ο πολιτικός και κοινωνικός προβληματισμός γύρω από τη νεώτερη ελληνική ιστορία, από τη γερμανική κατοχή και τον Εμφύλιο, ως την πτώση της απριλιανής δικτατορίας και τις μέρες μας."
Προέρχονταν από εύπορη οικογένεια, η οποία όμως καταστράφηκε οικονομικά κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ενώ είχε προηγηθεί και ο θάνατος του πατέρα τους το 1936. Ο μεγάλος αδελφός σπούδασε Ιατρική ενώ ο μικρός στη Νομική χωρίς κανένας από τους δύο να καταφέρει να αποκτήσει πτυχίο. Για ένα μεγάλο διάστημα (1950-56) ασχολήθηκαν με τις οικοδομικές επιχειρήσεις.
Ο Κ. Κοτζιάς κανε την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία με το θεατρικό έργο "Το ξύπνημα" (1946). Στη συνέχεια συνεργάστηκε με την Ομάδα των Νέων Λογοτεχνών στην έκδοση του περ. Θεμέλιο. Ο ίδιος ο Κοτζιάς συνίδρυσε το «Ρεαλιστικό Θέατρο» (1949) μαζί με τον Γιώργο Γιαννίδη και εργάστηκε επίσης ως σκηνοθέτης του. Το 1957 κυκλοφόρησε τον Καπνισμένο Ουρανό, που απέσπασε το πρώτο βραβείο πεζογραφίας από τον Δήμο Αθηναίων. Ό Κοτζιας το 1946 συνεργάστηκε με το περιοδικό του Δημήτρη Φωτιάδη Ελεύθερα Γράμματα. Ανέλαβε τη στήλη της θεατρικής κριτικής στις εφημερίδες Δημοκρατική και Δημοκρατικός. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία: έγραφε κριτική θεάτρου, και μετά το 1974 και την μεταπολίτευση ήταν ανταποκριτής του Ριζοσπάστη στη Μόσχα. Επίσης συνεργάστηκε και με τις εφημερίδες Ανεξάρτητος Τύπος και Αυγή, Ό Κοτζιάς συνεργάστηκε και με το περιοδικό Επιθεώρηση Τέχνης. Η πρώτη εμφάνιση του Κ. Κοτζιά στο χώρο της λογοτεχνίας πραγματοποιήθηκε το 1957 με τη δημοσίευση του μυθιστορήματος Ο καπνισμένος ουρανός. Συνολικά η πεζογραφική του παραγωγή αποτελείται από πέντε μυθιστορήματα, τα δύο ("Επί εσχάτη προδοσία" και "Αίγιστος") με θέμα εμπνευσμένο από την υπόθεση Πλουμπίδη. Ασχολήθηκε επίσης με τη λογοτεχνική μετάφραση, τις διασκευές λογοτεχνικών έργων για το θέατρο, ενώ έγραψε και δοκίμια. Επίσης ό Κοτζιάς μετέφρασε και διάφορα ρωσικά και κυρίως ισπανικά λογοτεχνικά έργα. Έργα του μεταφράστηκαν στα γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά, σουηδικά, τσέχικα, ρωσικά, ουγγρικά και βουλγάρικα. Αρκετά από τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες. Εκτός από θεατρικά έργα και μυθιστορήματα, δημοσίευσε πολλά άρθρα, δοκίμια, μελέτες και διασκευές έργων του Καζαντζάκη και του Ντοστογιέφσκι.
Ο Α. Κοτζιάς εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα ελληνικά γράμματα με την δημοσίευση του διηγήματος "Πολιορκία το 1953 στα Μαθητικά Γράμματα με θέμα τα τελευταία γεγονότα της κατοχικής περιόδου και εν συνεχεία δημοσίευσε πληθώρα μεταφράσεων και μυθιστορημάτων. Παράλληλα ασχολήθηκε επαγγελματικά με την δημοσιογραφία και την λογοτεχνική κριτική(1956 - 1982) συνεργαζόμενος με διάφορες εφημερίδες και περιοδικά όπως η Μεσημβρινή, Το Βήμα, η Φιλολογική Καθημερινή, την επιμέλεια της οποίας είχε αναλάβει κατά την περίοδο 1975 - 1982. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας των Συνταγματάρχων διώχθηκε για την αντιδικτατορική δράση του αφού συμμετείχε σε διάφορες αντιστασιακές οργανώσεις, ενώ συμμετείχε στην έκδοση των "Δεκαοχτώ Κειμένων" και υπήρξε ένας εκ των υπευθύνων της έκδοσης προκειμένου να αποφευχθεί πιθανή δίωξη στην εκδότρια των εκδόσεων Κέδρος, Νανά Καλλιανέση. Αργότερα συμμετείχε στην έκδοση "Νέα Κείμενα Ι" και "Νέα Κείμενα ΙΙ". Διετέλεσε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, της οποίας χρημάτισε σύμβουλος το 1986 και αντιπρόεδρος (1982-1984) της.
Η σειρά είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα του Κωστή Κοτζιά. Η ζωή σε μια προσφυγική γειτονιά στα χρόνια της Μεταξικής δικτατορίας, της Κατοχής και της αντίστασης, μέσα από τις απλές οικογενειακές ιστορίες μιας ομάδας ανθρώπων που κατοικούν σε μια αθηναϊκή αυλή.
Την σειρά έντυσαν μουσικά ο Βασίλης Δημητρίου και στιχουργικά ο Βαγγέλης Γκούφας.
Η Θωμαΐς Ανδρούτσου γεννήθηκε στις 27 Απριλίου 1974 στην Θεσσαλονίκη όπου και μεγάλωσε. Τελειώνοντας το σχολείο σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή Βεάκη. Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1999 στην ταινία "Αυτή η νύχτα μένει". Ακολούθησαν οι ταινίες "Μια φορά και ένα... μωρό" (2011), "Στα Καλά Καθούμενα" (2014) και "Μαζί τα φάγαμε" (2018). Το τηλεοπτικό της ντεμπούτο έγινε τη σεζόν 2002-2003 στον δεύτερο κύκλο της οικογενειακής σειράς Άκρως Οικογενειακόν με πρωταγωνιστές τους Γιάννη Μπέζο και Ναταλία Τσαλίκη. Τη σεζόν 2004-2005 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Σπύρο Παπαδόπουλο και την Κατερίνα Παπουτσάκη στην κωμική σειρά "Η απλή μέθοδος των τριών". Τη σεζόν 2006-2007 είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά του Δημήτρη Αρβανίτη "Τύχη Βουνό" ενώ την επόμενη σεζόν έπαιξε στη σειρά Super Μπαμπάς. Το 2009 συμμετείχε στις σειρές "Έχω ένα μυστικό..." και "Εργαζόμενη Γυναίκα". Από το 2009 μέχρι το 2010 έπαιξε κωμική σειρά του Αλέξανδρου Ρήγα "Η Οικογένεια Βλάπτει". Το 2015 έκανε μία guest εμφάνιση στο δεύτερο κύκλο της σειράς Μην αρχίζεις τη μουρμούρα ενώ τη σεζόν 2015-2016 πρωταγωνίστησε στην οικογενειακή κωμική σειρά Τρελή Οικογένεια. Το 2017 έκανε μία σύντομη εμφάνιση στη σειρά Το σόι σου ενώ τη σεζόν 2017-2018 πρωταγωνίστησε μαζί με τις Πηνελόπη Αναστασοπούλου, Νίκη Γρανά και Κατερίνα Μισιχρόνη στη σειρά "4χχχ4".
Η Μαρία Ανδρούτσου είναι ηθοποιός και τραγουδίστρια. Γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1969 στην Θεσσαλονίκη. Από μικρή ηλικία ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική και συγκεκριμένα με το πιάνο πάνω στο οποίο έχει πάρει και δίπλωμα. Τελειώνοντας το σχολείο έκανε σπουδές στην υποκριτική, τη μουσική και το χορό ενώ για κάποιο διάστημα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να παρακολουθήσει και εκεί μαθήματα μουσικής. Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως ηθοποιός, το 2000, στην κωμική σειρά τουΧάρη Ρώμα "Λίφτινγκ"που προβλήθηκε για δύο τηλεοπτικές σεζόν από τονAnt1. Τη σεζόν 2003-2004 έπαιξε στην κωμική σειρά τουΓιώργου Καπουτζίδη "Σάββατο γεννημένος"ενώ το 2004 συμμετείχε σε ένα επεισόδιο της σειράς "Επτά Θανάσιμες Πεθερές". Ευρύτερα γνωστή έγινε μέσα από τη σειρά "Πενήντα Πενήντα"και το ρόλο της Ξανθίππης Αλεβίζου. Λόγω της μεγάλης επιτυχίας της σειράς ακολούθησε μία τηλεταινία το 2010 ενώ τη σεζόν 2010-2011 προβλήθηκε και ο τρίτος και τελευταίος κύκλος της σειράς.
Μαρία Ανδρούτσου - Hate my self for you https://www.youtube.com/watch?v=-hLFN0QKeXE
Στέλιος Καζαντζίδης - Ξέρω νεκρούς Σπύρος Ζαγοραίος - Εκεί που μένουν οι νεκροί Χαρούλα Λαμπράκη - Δεν ζωντανεύουν οι νεκροί Κώστας Καράλης - Οι νεκροί
Γρηγόρης Μπιθικώτσης - Χίλιες φορές στον άλλο κόσμο
Γιώργος Νταλάρας - Του κάτω κόσμου τα πουλιά
Χαρούλα Λαμπράκη- Στου κάτω κόσμου τα σκαλιά
Χίλιες φορές στον άλλο κόσμο
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική-Εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Γιώργος Ξηντάρης -Χτυπώ νεκροί κι ανοίξτε μου (Μινόρε μανές)