Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Παύλος Τάσιος γεννήθηκε την Πρωταπριλιά του 1942 στον Πολύγυρο. Σπούδασε κινηματογράφο στη Σχολή Σταυράκου. Ξεκίνησε από το μελόδραμα της δεκαετίας του 1960 και τη Φίνος Φιλμ (ως βοηθός του Γιάννη Δαλιανίδη) και μετεξελίχθηκε σε έναν από τους κύριους «εκπροσώπους» του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου. Σκηνοθέτησε, μεταξύ άλλων, τις ταινίες: Ναι μεν, αλλά... (1972), Οι Προστάτες (1973), Το Βαρύ... Πεπόνι (1977), Παραγγελιά! (1980), Το Στίγμα (1982), Τα βαποράκια a.k.a. Άλλος για τον...Κορυδαλλό! (1983) και Νοκ Άουτ (1986).
Τα τελευταία χρόνια προσπαθούσε να υλοποιήσει ένα σχέδιο με θέμα τη ζωή της θρυλικής Ζωζώς Νταλμάς εστιασμένο στην σχέση της με τον Τούρκο ηγέτη Κεμάλ Ατατούρκ. Αν και το σχέδιο είχε εγκριθεί από το πρόγραμμα Ορίζοντες του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, το εγχείρημα ποτέ δεν προχώρησε.
Ο Παύλος Τάσιος πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 69 ετών, στις 2 Οκτωβρίου 2011, από καρκίνο. Υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό και ποιήτρια Κατερίνα Γώγου, με την οποία απέκτησε μία κόρη, τη Μυρτώ Τάσιου.
Όταν θα καταλάβεις
https://youtu.be/YG5w7yw6Ftw?is=lMS_2iILKqnXw84r
Στίχοι: Παύλος Τάσιος
Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος
Εκτέλεση: Γιάννης Μηλιώκας

Ζωζώ Νταλμάς (γενν. Ζωή Σταυρίδη, Κωνσταντινούπολη, 1900 ή 1905[3] - Αθήνα, 2 Αυγούστου 1988) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, χορεύτρια και καλλιτέχνις της Όπερας στο μεσοπόλεμο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, όπου και σπούδασε στο καλλιτεχνικό Ωδείο Γραικού, ενώ εν συνεχεία ανέπτυξε την τέχνη της περαιτέρω, με σπουδές στο Μιλάνο. Αναδείχθηκε σε πρωταγωνίστρια της μουσικής σκηνής, με τουρνέ σε Αθήνα, Αίγυπτο και αλλού στο εξωτερικό, ενώ σύστησε και δικό της θίασο με παραστάσεις σε πολλά θέατρα όλης της Ελλάδας, που πραγματοποίησε κατά τις δεκαετίες του ’20 και του ‘30.
Το πρόσωπό της χρησιμοποιήθηκε ως μοντέλο για να αποτυπώσει τη γυναικεία μορφή που εμφανίσθηκε το 1931 στο πακέτο της μάρκας των τσιγάρων ελληνικής προέλευσης, «Sante».
Επίσης, εμφανίσθηκε σε κινηματογραφικές ταινίες σε Ελλάδα, Γαλλία και Τουρκία. Μία από τις ταινίες αυτές ήταν το "Δεσποινίς δικηγόρος" (1932), μια κινηματογραφική διασκευή του ομώνυμου θεατρικού του Θεόδωρου Συναδινού σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη. Δύο χρόνια αργότερα, η Νταλμάς εμφανίστηκε σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία "Στα κύματα του Βοσπόρου" (Cici Berber ή Το μπαρμπεράκι), που γυρίστηκε στην Κωνσταντινούπολη σε σενάριο του Τούρκου ποιητή Ναζίμ Χικμέτ και σκηνοθεσία Muhsin Ertuğrul - Μουσούτ Βέη.
Φημολογείται ότι συνήψε ερωτικό δεσμό με τον πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας Κεμάλ Ατατούρκ, από το 1925 έως και τον θάνατό του, το 1938. Αναφέρεται ότι επί Κατοχής συνελήφθη από τους Γερμανούς και βασανίστηκε άγρια προκειμένου να ομολογήσει αντιστασιακές πράξεις και τους συντρόφους της σε αυτές, με αποτέλεσμα, καθώς ήταν έγκυος, να αποβάλει. Εγκατέλειψε οριστικά τα καλλιτεχνικά δρώμενα το 1957 και απεβίωσε στους Αμπελοκήπους, σε ηλικία 83 ετών, ενώ τα έξοδα για την κηδεία της κατέβαλε ένας παλαιός θαυμαστής της, ο χορευτής Δημήτρης Ιβάνωφ. Σε συνέντευξή της στο δημοσιογράφο Δημήτρη Λυμπερόπουλο είχε δηλώσει πως θα ήθελε να τη θυμούνται όλοι ως συνεπή Ελληνίδα και μία όμορφη και λαμπερή πρωταγωνίστρια του θεάτρου. Η ζωή της περιγράφεται στο βιβλίο Εγώ, η Ζωζώ Νταλμάς, που συνέγραψε ο ηθοποιός και φίλος της, Βασίλης Κολοβός.