Τζίμης Πανούσης (1954-2018)

ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ

Ημερομηνία Γέννησης: 12 Φεβρουαρίου 1954

Περιοχή: Αθήνα, Χολαργός  

Ιδιότητα: Καλλιτέχνης, Ηθοποιός, Τραγουδοποιός, Ραδιοφωνικός Παραγωγός, διασκεδαστής, συγγραφέας
Συγκροτήματα: Μουσικές Ταξιαρχίες (1977-1986)
Έγγαμος με δύο παιδιά

Πέθανε: 13 Ιανουαρίου 2018 

Κορυφαίος Δίσκος: Κάγκελα Παντού

Highly controversial and unique in being sarcastic and humorous for the most important issues, some regarded him as a modern-day Aristophanes. His songs had lyrics with caustic remarks on the current political and social life in Greece. The music genres that he moved was Rock, Folk, Rembetiko, Reggae and more. In his live performances he was very engaging with his audience

In the late 70's he founded the band Μουσικές Ταξιαρχίες (Music Brigades), being the main composer and vocalist. Their first release was 1980's Disco Tsoutsouni, an illegally published tape. Many songs from the tape were were later re-recorded for the band's official debut Μουσικές Ταξιαρχίες in 1982m which was briefly censored from the market because of blasphemous lyrics in ballad "Ερωτικό". Censorships and "beeps" followed in later releases also... For the artwork of Της Πατρίδας Μου Η Σημαία / Της Πατρίδας Σου Η Σημαία he was charged with a four-month probation.

The band went under the alias Alamana's Bridge to make a guest appearance with two songs in the compilation album Made In Greece. In 1986, they disbanded and Panousis started a solo carrer, which then evolved in him being an established stand-up comedian as well as a radio host. On 26/09/2010 he participated at a solidarity concert at Theatro Petras (Petroupolis), along with The Last Drive, Deus Ex Machina, The Raindogs, Δημήτρης Πουλικάκος, BMW Rockers 57, & 9mm.

In the December of 2017 he collapsed on stage because of a heart attack. In 13 January 2018 after suffering a heart attack again, he died at his home in Athens.

10.000Watt

https://www.youtube.com/watch?v=b0IF0Ijzj_8

Η KATYUSHA TOY ΚΚΕ 
Τζίμης Πανούσης / Γιάννης Αγγελάκας 
https://www.youtube.com/watch?v=OGMLYIst5fg        

Katyusha (song), a Russian wartime song about a girl longing for her beloved. During the Greek Civil War (1946–1949), Greek partisans who had also fought against the German invasion in 1941, wrote their version of "Katyusha" named "The hymn of EAM" ("Ο ύμνος του ΕΑΜ" τους στίχους στα ελληνικά έγραψε ο Βασίλης Ρώτας). This adaptation was recorded much later by Thanos Mikroutsikos and sung by Maria Dimitriadi and Jimmis Panousis wrote a new version.
 

"Αριστερά που δεν αντέχει τη κριτική και δεν διανοείται την αυτοκριτική είναι κατα φαντασίαν αριστερά" 

Γιάννης Αγγελάκας

Πάρε το Χαπάκι σου
https://www.youtube.com/watch?v=koo0_bag_h8
Από τον δίσκο "Μουσικές Ταξιαρχίες", του 1982.

Μαριώ: Η ιστορία μιας Ρεμπέτισσας

"Συγκινητική και βαθιά ανθρώπινη η Μαριώ θεωρείται από τις τελευταίες αυθεντικές εκπροσώπους ενός ύφους που αντλεί από την ανθρώπινη εμπειρία και αποφεύγει τις μιμήσεις και τους ψευδεπίγραφους νεωτερισμούς. Μια από τις εκφραστικότερες εκπροσώπους του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού, η Μαριώ βαφτίστηκε στη μουσική από τα δεκατρία της τραγουδώντας και παίζοντας ακορντεόν δίπλα στον μουσικό πατέρα της, Από τότε υπηρετεί με υποδειγματική συνέπεια και πάθος το τραγούδι δίπλα στους σημαντικότερους εκτελεστές του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού. Με βάση τη Θεσσαλονίκη έχει περιοδεύσει στις περισσότερες ελληνικές πόλεις, καθώς και την Ευρώπη, Σκανδιναβία και Αμερική. Πρωτοβγήκε στο πάλκο τραγουδώντας Δερβενιώτη και Βίρβο ενώ είχε και την τύχη να τραγουδήσει δίπλα στον Μάρκο Βαμβακάρη." mousikorama.gr/

Θέ μου μεγαλοδύναμε
https://www.youtube.com/watch?v=t26vaC_skmk
Αδέσποτο (Ρεμπέτικο)
Εκτέλεση: Μαριώ

Τουμπεκί < (τουρκ. tömbeki) λέγεται ο καπνός που χρησιμοποιούν στον αργιλέ. Στα καφενεία μέχρι τον μεσοπόλεμο ήταν διαδεδομένος ο αργιλές. Εκεί το τουμπεκί το έκοβε ο παρασκευαστής του, ο «ταμπής», σε πολύ μικρά κομμάτια. Ο βαθμός στον οποίο το «ψιλοέκοβε» φανέρωνε την τέχνη του, έτσι ώστε όσο πιο ψιλοκομμένο ήταν το τουμπεκί τόσο καλύτερη θεωρούνταν η ποιότητά του.

Υπάρχουν διάφορες ερμηνίες για την προέλευση της έκφρασης «κάνε τουμπεκί» που μεταφορικά σημαίνει σώπα, βούλωσ' το. Τον αργιλέ τον ετοίμαζαν οι «ταμπήδες» των καφενείων και επειδή αυτοί έπιαναν την κουβέντα και αργούσαν να τον προσφέρουν στον πελάτη, εκείνος με τη σειρά του φώναζε: «Κάνε τουμπεκί», δηλαδή σταμάτησε τις συζητήσεις και φτιάξε τον καπνό.
Η λέξη τουμπεκί ετυμολογικά θυμίζει την ισπανική λέξη tabacco που σημαίνει καπνός και έχει προέλευση από τη γλώσσα Taino της Καραϊβικής

Μαριώ -Μες τον πράσινο το μύλο
https://www.youtube.com/watch?v=OIWKY5QfUjw
Στίχοι-Μουσική: Μπάμπης Μαρκάκης
Πρώτη Εκτέλεση: Μπάμπης Μαρκάκης Φωνητικά: Κατερίνα Κάρολ
 

"Ο Πράσινος Μύλος ήταν υπαρκτό μαγαζί στις συνοικία Συκιές στη Θεσσαλονίκη.Οι Συκιές είναι ακριβώς έξω από το βυζαντινό κάστρο της πόλης και βορειότερα".   charitonas

"Τον  Πράσινο Μύλο τον έχει τραγουδίσει σε πρώτη εκτέλεση ο Μπάμπης Μαρκάκης...Και πολύ αργότερα η Μαριώ..Όπως έχει αλλάξει και την παρακάτω στροφή..Το Πρωτότυπο λέει ΣΤΟΥ ΜΑΡΚΑΚΗ ΔΥΟ ΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ"   Kyriakos Nik

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

( 26 Φεβρουαρίου 1938 - 13 Μαρτίου 1957 )

"Από το σχολείο άρχισε να φαίνεται το συγγραφικό του ταλέντο, δημιουργεί τη σχολική εφημερίδα της τάξης του, την οποία γράφει σχεδόν ολόκληρη μόνος του. Πέρασε τις 6 τάξεις του Δημοτικού σχολείου με άριστα. Πάντα ο ίδιος, ντροπαλός, φιλότιμος, σοβαρός και ήρεμος. Η φυσική του εξυπνάδα τον κάνει να ξεχωρίζει γρήγορα. Το ύφος του ευγενικό, λεπτό, τονίζεται από τη ζωηρότητα της εφηβική ηλικίας και αφήνει στις μνήμες των συμμαθητών του και των άλλων που τον γνώρισαν, ανεξίτηλες εντυπώσεις. Η μανία του για τους στίχους ήταν μεγάλη. Δεν άφηνε τετράδιο ή περιθώριο βιβλίου που να μη το γεμίσει με στίχους. Συνολικά μας άφησε γύρω στα 500 ποιήματα και πολλές δεκάδες σελίδες πεζών και επιστολών. Τα ποιήματα του μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε σε πατριωτικά, θρησκευτικά, εύθυμα–σατιρικά και ερωτικά. Σε αυτά τα τελευταία, που αποτελούν και το μεγαλύτερο μέρος της ποιητικής του παραγωγής ξεχωρίζει το αξεπέραστο "Θα πάρω μιαν ανήφορια".

Μαχητικός και ανυπόμονος, σε ηλικία 15 ετών κατεβάζει την Αγγλική σημαία απο τον ιστό του σχολείού του, με την έναρξη του αγώνα εγκαταλείπει τα μαθητικά θρανία και εντάσσεται σε αντάρτικες ομάδες της περιοχής του, συμμετέχει σε επιχειρήσεις δολιοφθοράς κατά κυβερνητικών κτηρίων, μεταφέρει οπλισμό στους αγωνιστές της ΕΟΚΑ, συλλαμβάνεται και καταδικάζεται από τους Άγγλους εις θάνατον. Την επόμενη μέρα της καταδίκης του, οι μαθητές του Γυμνασίου Πάφου απείχαν από τα μαθήματά του σε ένδειξη διαμαρτυρίας και απέστειλαν τηλεγράφημα στον Χάρτινγκ, με το οποίο του ζητούσαν να του απονεμηθεί χάρη. Όλος ο κόσμος αρχίζει μια προσπάθεια να σώσει τον νεαρό μαθητή. Η Ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να αποτρέψει την εκτέλεσή του. Η Κυπριακή αδελφότητα Αθηνών ζητά προσωπική παρέμβαση του βασιλιά Παύλου. Η Βουλή των Ελλήνων στέλνει τηλεγραφήματα προς την Βουλή των Κοινοτήτων και τα Ηνωμένα Έθνη. Ο Αρχιεπίσκοπος Δωρόθεος, ο Χωρεπίσκοπος Σαλαμίνος Γεννάδιος, ο δήμαρχος Λευκωσίας κ. Δέρδης, 40 Εργατικοί Άγγλοι βουλευτές, συντεχνίες, ο Αρχιεπίσκοπος Νοτίου Αφρικής Νικόδημος, ο Αμερικανός Γερουσιαστής Fulton, απλοί πολίτες προσπαθούν να ματαιώσουν αυτή την εκτέλεση. Ο Χάρτινγκ όμως και η Αγγλική διπλωματία απορρίπτει την απονομή χάριτος.

Απαγχονίστηκε στις 14 Μαρτίου 1957, σε ηλικία 19 ετών. Ήταν ο νεαρότερος αλλά και ο τελευταίος αγωνιστής που ανέβηκε στο ικρίωμα της αγχόνης. Η εκτέλεση του Ευαγόρα προκάλεσε παγκόσμια κινητοποίηση και κατακραυγή κατά των Άγγλων. Η κατακραυγή αυτή απέτρεψε τον απαγχονισμό 26 άλλων αγωνιστών, που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο.

Θα πάρω μιαν ανήφορια 
https://www.youtube.com/watch?v=-kDjQwgmENE

Στίχοι: Ευαγόρας Παλληκαρίδης
Μουσική: Μάριος Τόκας (Κώστας Κασσιανός)
Εκτέλεση: Θεόδωρος Βασιλικός

"Με την ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και μένα. 

Αν ζω, θα με βρει εκεί."

5/12/1955


"Μακάρι και εύχομαι να είμαι ο τελευταίος που απαγχονίζεται στην Κύπρο"

 "Για σένα, Κύπρος αθάνατη, Πατρίδα σκλαβωμένη, θα δώσω απ' το αίμα μου κάθε σταλαματιά... Για να σε δω ελεύθερη και χιλιοδοξασμένη δεν θα διστάσω, Κύπρος μου, να πέσω στη φωτιά"

Ηρώων Γη (Όλη η φύση κοιμάται)

https://www.youtube.com/wtch?v=eHAXRvZQscM

Στίχοι: Ευαγόρας Παλληκαρίδης   
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος  Εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας

"Τι σήμερα, τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Η ψυχή μας, αργά ή γρήγορα
θα πάει στον ουρανό. Μην απελπίζεστε.  

Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα.
Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε.
 Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του.
Τίποτα άλλο.".



Νίκος Ξυλούρης (1936-1980)

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΣΤΕΦΑΝΟΥ ΦΙΛΟΞΕΝΕΙ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΞΥΛΟΥΡΗ 

"Γεννήθηκα στα Ανώγεια της Κρήτης. Είμαστε έξι αδέλφια, τρία κορίτσια και τρία αγόρια, αλλά ιδιαιτέρα αδυναμία έχω στην αδελφή μου την Ευρυδίκη. Λύρα αρχίνησα να παίζω στα δώδεκα μου χρόνια. Λύρα έπαιζε ο παππούς μου, ο Καραμουζαντώνης, εγώ δεν τον έφτασα, αλλά ήτανε λέει ο καλύτερος λυράρης την εποχή εκείνη στην Κρήτη. Δεν ξέρω αν πήραμε απο ΄κεί. Πάντως δεν τον γνώρισα. Στο επάγγελμα μπήκα στα δεκαπέντε μου χρόνια, θυμάμαι στα Ανώγεια στο χωριό μου στους γάμους που ηρχόταν και πολιτικοί όπως ο Βενιζέλος ήτανε πάντα στο χωριό ο Σοφοκλής ο  μακαρτίτης.  Έχω ένα ξάδελφο το Γιώργη τον Ξυλούρη ή Μάγκα που τον έχουμε ονομάσει και έμαθε λαούτο και πηγαίναμε μαζί  Βέβαια η ζωή μου άλλαξε, τότε ήμουν στο χωριό μου, τώρα είμαι σε πόλις, αλλά στο βάθος η ζωή μου δεν έχει αλλάξει καθόλου, όπως τότε, όπως τότε ήμουν ένα με τους ανθρώπους του χωριού μου έτσι αισθανομαι και τωρα ένα με τους ανθρώπους της πόλης." 

Το 1971 ξεκίνησε τις κοινές του εμφανίσεις με το Γιάννη Μαρκόπουλο στη μπουάτ "Λήδρα" και η φωνή του γίνεται σύμβολο αντίστασης. Συνεργάστηκε στενά, εκείνα τα χρόνια, με τον Θρακιώτη τραγουδοποιό Θανάση Γκαϊφύλλια στις μπουάτ της Πλάκας και σε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα. Το καλοκαίρι του 1973 τραγούδησε στο θεατρικό έργο «Το μεγάλο μας τσίρκο» με πρωταγωνιστές τον Κώστα Καζάκο και τη Τζένη Καρέζη στο θέατρο "Αθήναιον".

Ήτανε μια φορά
https://www.youtube.com/watch?v=m8HJ7o5WV0w

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος                    

Στίχοι: Κώστας Φέρρης
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης 

"Μύθος της Κρήτης για τα τραγούδια που είπε, για την καθαρή και βροντερή φωνή του, για τον τρόπο που έζησε και για τον τρόπο που πέθανε "

Η μπαλάντα του κυρ Μέντιου
https://www.youtube.com/watch?v=iAS4yKki5R0
Ποίηση: Κώστας Βάρναλης 
Μελοποίηση Λούκας Θάνος

Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

 

Ο Νίκος στην ακμή της καριέρας του αντιλήφθηκε ότι έχει καρκίνο. Μετά από μεγάλο αγώνα, πολλαπλές εγχειρήσεις και αρκετή ταλαιπωρία έχασε τη μάχη στο Νοσοκομείο Πειραιώς στις 8 Φεβρουαρίου 1980 σε ηλικία μόλις 43 χρονών. Όλη η Κρήτη,ολόκληρη η Ελλάδα θρήνισε τον χαμό του γιατι με τη φωνή και το ήθος του σημάδεψε τα χρόνια της χούντας, την αντίσταση σε αυτήν, αλλά και τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης.

Μαντινάδα για τον Νίκο Ξυλούρη

 Φλεβάρη μήνα εις τσι οχτώ, κι απ'του Θεού το βόλι,
αφήνω πίσω το χωριό, αφήνω και την πόλη.

Αφήνω πίσω μουσικές, και λύρα και λαγούτο,
αφήνω πίσω μου χαρές, κι ούλο τον κόσμο ετούτο.

Κύρη μου χαμογέλασε, μανούλα μου στολίσου,
στην πύλη ήρθα και στέκομαι, όξω του παραδείσου  

Το "Έντεχνο" τραγούδι και η ιστορία του (Η μελοποιημένη ποίηση)

Το λεγόνενο "έντεχνο τραγούδι" εμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας του 1950 - αρχές δεκαετίας του '60 με πρωτεργάτες τους Μάνο Χατζιδάκι και Μίκη Θεοδωράκη. Ο όρος  Έντεχνο-λαϊκό είναι προβληματικός εξορισμού αφού περιέχει δύο αντιφατικές έννοιες, δηλωτικές του διχασμού του νεοέλληνα ανάμεσα στην λαίκή παράδοση και τον δυτικό προσανατολισμό. Ο Μίκης Θεοδωράκης ορίζει το Έντεχνο λαϊκό τραγούδι ως «ένα σύγχρονο σύνθετο μουσικό έργο τέχνης που θα μπορεί να αφομοιωθεί δημιουργικά από τις μάζες». Αφετηρία της προσπάθειας αυτής είναι ο «Επιτάφιος» (1958, σε ποίηση Ρίτσου), για τον οποίο ο Θεοδωράκης αναφέρει: «δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πάντρεμα ανάμεσα στη σύγχρονη ελληνική μουσική και στη σύγχρονη ελληνική ποίηση». Ως αποτέλεσμα δημιουργείται μια παράδοση μελοποιημένης ποίησης που ονομάζεται «Έντεχνο τραγούδι». Διαφέρει από το λαϊκό κυρίως στο στίχο, αλλά και στη μουσική (ενορχήστρωση, ύφος). Ο χαρακτήρας του είναι περισσότερο δυτικός όσον αφορά στα συνθετικά μέσα, δεν έχει όμως καμία σχέση με τη φόρμα του δυτικοευρωπαϊκού ρομαντικού και μεταρομαντικού έντεχνου τραγουδιού Lied. Το ελληνικό Έντεχνο τραγούδι αποκτά γρήγορα μεγάλη απήχηση στις πλατιές μάζες, φαινόμενο πραγματικά σπάνιο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Σε αυτό συνέβαλε και ο ενεργός πολιτικός ρόλος του συγκεκριμένου είδους κατά τη περίοδο της δικτατορίας.

Μερικά χαρακτηριστικά της παράδοσης αυτής του Έντεχνου λαϊκού τραγουδιού είναι:

1. Μελοποιημένη ποίηση σύγχρονων – κυρίως Ελλήνων – ποιητών ή στιχουργών.
2. Καθιέρωση του λαϊκού τραγουδιστή και του λαϊκού μουσικού οργάνου (μπουζούκι) ως αυθεντικών εκφραστών του γνήσιου ποιητικού πάθους.
3. Νέα μορφή επικοινωνίας με το κοινό με την καθιέρωση της λαϊκής συναυλίας σε ανοικτούς ή ειδικά διαμορφωμένους χώρους, με μαζική συμμετοχή.

Ενδεικτικοί κύκλοι τραγουδιών που θεωρούνται σήμερα κλασικοί του Έντεχνου τραγουδιού είναι:

• Μίκης Θεοδωράκης: Άξιον Εστί («λαϊκό ορατόριο», Ελύτης).
• Μάνος Χατζιδάκις: Μεγάλος Ερωτικός (μελοποιημένη ποίηση περί έρωτος: Σαπφώ, Ευριπίδης, Σολωμός, Καβάφης, Ελύτης, Γκάτσος κ.ά.).
• Γιάννης Μαρκόπουλος: Ιθαγένεια, Χρονικό (Μύρης).
• Σταύρoς Ξαρχάκoς: Κατά Μάρκον (Γκάτσος):
• Διονύσης Σαββόπουλος: Μπάλλος, Αχαρνής, Τραπεζάκια έξω, κ.α.

Άλλοι σημαντικοί συνθέτες που υιοθέτησαν το τραγουδιστικό κλίμα του Έντεχνου ήταν οι: Μάνος Λοΐζος, Δήμος Μούτσης, Χρήστος Λεοντής, Δημήτρης Λάγιος, Νίκος Μαμαγκάκης και από πλευράς στιχουργών οι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μάνος Ελευθερίου, Άλκης Αλκαίος, Τάσος Λειβαδίτης κ.ά. Στην παράδοση του Έντεχνου τραγουδιού προστέθηκαν μέσω της διάδοσης των μπουάτ, οι τραγουδοποιοί, που γράφουν τη μουσική, το στίχο και τραγουδούν οι ίδιοι τα τραγούδια τους . Πρωτεργάτης θεωρείται ο Διονύσης Σαββόπουλος, ενώ ανάμεσα στους σημερινούς εκπροσώπους του είδους είναι ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Νίκος Παπάζογλου, ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης, o Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Ορφέας Περίδης, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, η Ρίτα Αντωνοπούλου, ο Γιάννης Αγγελάκας (στην περίοδο της Σόλο καριέρας του) κ.ά. Χαρακτηριστικότεροι ερμηνευτές της πρώτης γενιάς του Έντεχνου ελληνικού τραγουδιού (1950-1980) είναι οι Σούλα Μπιρμπίλη, Γιοβάννα, Φλέρυ Νταντωνάκη, Μαρία Φαραντούρη, Γιώργος Μούτσιος Αλίκη Καγιαλόγλου, Μαρίζα Κώχ, Νάνα Μούσχουρη κ.ά., ενώ από το 1980 μέχρι σήμερα έχουν ξεχωρίσει οι Νένα Βενετσάνου, Σαβίνα Γιαννάτου, Έλλη Πασπαλά, Μανώλης Λιδάκης. Παράλληλα, γνωστοί τραγουδιστές όπως οι Χάρις Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη, Τάνια Τσανακλίδου και Γιώργος Νταλάρας, έχουν επίσης ασχοληθεί κατά καιρούς με το Έντεχνο πραγματοποιώντας αξιόλογες ερμηνείες. Από τη δεκαετία του '70 και μετά, εμφανίζεται και το ελληνικό ροκ που πατάει κυρίως σε δυτικές μουσικές φόρμες αλλά χρησιμοποιεί ελληνικό στίχο.

Κι ήθελε ακόμη @ Live στο Ρυθμός Stage
https://www.youtube.com/watch?v=qcw2I2A_75g
Στίχοι: Μανόλης Αναγνωστάκης  Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Εκτέλεση: Ρίτα Αντωνοπούλου
Άλλες Εκτελέσεις: Μαρία Δημητριάδη, Κώστας Θωμαΐδης, Υπόγεια Ρεύματα

 

Έφτασες αργά

https://www.youtube.com/watch?v=Nfn9opDthyk

Στίχοι: Μανόλης Αναγνωστάκης 
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου