Οδημοσιογράφος, ποιητής και φωτογράφος Δημήτρης Βάρος γεννήθηκε Γεννήθηκε στηΧίοτο 1949. Σπούδασε δημοσιογραφία στοΛονδίνοκαι διετέλεσε διευθυντής σύνταξης και διευθυντής στις εφημερίδεςΧιακός Λαός,Ακρόπολη,Έθνος,Πρώτη,Έθνος της Κυριακής,Τύπος της Κυριακήςκαι σε οικονομικά, πολιτικά και τεχνικά περιοδικά όπωςΕλληνική Ναυτιλιακή,Χρόνος,Κεφάλαιοκ.ά. Δημιούργησε πολλά περιοδικά όπως τοLogistics & Management, τοCar & Truck, τοEcotec, τοTV Έθνος, τοNew Gen, toRelaxκ.ά. Ο Δημήτρης Βάρος και οΑλέκος Φιλιππόπουλοςυπήρξαν οι πρωτεργάτες της εφημερίδας "ταμπλόιτ" στην Ελλάδα, επανεκδίδοντας τοΈθνοςτο 1981 σε αυτή τη μορφή. Ήταν επίσης η πρώτη έγχρωμη εφημερίδα και η πρώτη που η στοιχειοθεσία της γίνονταν με ψηφιακό τρόπο. Σύντομα κατέκτησε την πρώτη κυκλοφορία στην Ελλάδα με συνέπεια όλες οι άλλες να ακολουθήσουν το δικό της στυλ σε εμφάνιση αλλά και στυλ γραφής. Το 1986 ανέλαβε ως διευθυντής το "Εθνος της Κυριακής", αλλάζοντας με αυτό την νοοτροπία που υπήρχε μέχρι τότε, δηλαδή τα κυριακάτικα φύλλα να είναι απλώς η έβδομη και πιό παραμελημένη έκδοση της εβδομάδας. Καθιέρωσε τα ένθετα (με πρώτο το "Τάϊμ Άουτ") και εν συνεχεία τα συνοδευτικά περιοδικά (με πρώτο το "TV Έθνος") ανοίγοντας έτσι μια νέα αγορά, την αγορά των πολυσυλλεκτικών κυριακάτικων εφημερίδων που από την δεκαετία του 1990 δεσπόζουν κυκλοφοριακά στην Ελλάδα.
Εξέδωσε τα βιβλία Φρύνη, Θηρασία, Ανδρομέδα, Ω ξειν (ποιήματα), We are Geeks, (ευθυμογραφήματα) Painting with a camera (φωτογραφίες) κ.ά. Ο συνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος μελοποίησε ποιήματά του, που υπάρχουν στους δίσκους «Ηλεκτρικός Θησέας» και «Τολμηρή Επικοινωνία». Τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει οι Παύλος Σιδηρόπουλος, Μαρία Φωτίου, Νέοι Επιβάτες, Βασιλική Λαβίνα και Vox. Πέθανε στις 7 Σεπτεμβρίου 2017 στην Αθήνα.
Ο Νίκος Βουρλιώτης γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1970 στην Αττική. Εργάστηκε αρχικά ως σκιτσογράφος, δημιουργώντας γελοιογραφίες για εφημερίδες και περιοδικά. Στα μέσα της δεκαετίας του '80 ασχολήθηκε με τη μουσική ως DJ παίζοντας soul, funk και rap και περίπου μια δεκαετία αργότερα, μαζί με τον Μιχάλη Παπαθανασίου, δημιούργησε τους GΟΙΝ' TROUGH. Ο NiVo (a.k.a. Nicos Vourliotis) γνώρισε μεγάλη επιτυχία μέσα σε αυτά τα χρόνια κερδίζοντας 4 χρυσούς κι έναν πλατινένιο δίσκο. Έχει κυκλοφορήσει 1 maxi-single, 5 LPs, 5 CD-singles καθώς και πολλές συμμετοχές σε δίσκους άλλων καλλιτεχνών. Το 1998, δημιούργησε τη δισκογραφική εταιρεία Family The Label, η οποία συνεργάστηκε με διάφορες δισκογραφικές εταιρίες όπως οι BMG, Planetworks, Universal, Lyra, Def Jam Recordings (στην Νέα Υόρκη) και Stars Records (στη Βουλγαρία). Έχει παρουσιάσει μουσικές εκπομπές στην τηλεόραση, έχει κάνει ραδιόφωνο ενώ έχει παίξει και σε τηλεοπτικές σειρές όπως στο "Λούφα και απαλλαγή Ι4", το "Poker Face" (2013), στην τετραλογία "The Bachelor" στο ρόλο του Τζίμη, το "Χαλβάη 5-0" κ. ά. Τέλος το 2017 άνοιξε δικό του εστιατόριο στο Χαλάνδρι. Στις Δημοτικές Εκλογές του 2019 εξελέγη πρώτος σε ψήφους στον Δήμο Αγίας Βαρβάρας, με το συνδυασμό του πρώην βουλευτή με το ΠΑΣΟΚ, Λάμπρου Μίχου, αναλαμβάνοντας στη συνέχεια υποχρεώσεις Αντιδημάρχου στον τομέα Αθλητισμού, Πολιτισμού, Δημοκρατικών Θεσμών, Ψηφιακών Μέσων και Νέας Επιχειρηματικότητας.
Άννα Βίσση Ft. NiVo -Έρωτα ή πόλεμο ( Video Clip )
Η δημοσιογράφος, σεναριογράφος, συγγραφέας, ποιήτρια και κριτικός κινηματογράφου Αγγελική (Κική) Σεγδίτσα γεννήθηκε στη Λαμία το 1930. Στη δημοσιογραφική της καριέρα, από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες (Αθηναϊκή, Απογευματινή, Ακρόπολη, Προοδευτική, Νίκη, Οικονομική, Νέα Πολιτεία, Εξπρές, Μεσημβρινή) και με περιοδικά ποικίλης και ειδικής ύλης (Ρομάντσο, Πάνθεον, Βεντέττα, Ταχυδρόμος, Επίκαιρα, Και, Αλίκη και Μανίνα, του οποίου διετέλεσε και αρχισυντάκτρια). Στο ραδιόφωνο συνεργάστηκε με την ΤΕΔ (κατόπιν ΥΕΝΕΔ), το ΕΙΡ (κατόπιν ΕΡΤ) και το Ράδιο ΑΝΤΕΝΝΑ. Στην τηλεόραση συνεργάστηκε με τον ΑΝΤ1 και ειδικότερα στον Πρωινό Καφέ. Υπήρξε μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδας (ΕΣΕ) της οποίας υπήρξε και μέλος του Δ.Σ. το διάστημα 2009-2010, μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Πρωτεργατών Ραδιοφωνίας-Τηλεόρασης, μέλος της Εταιρείας Φίλων Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (I.F.J.).
Έγραψε σενάρια για τον κινηματογράφο ("Η Φωνή μιας Αθώας" το 1965, "Ο άγιος Νεκτάριος, ο Προστάτης των Φτωχών" το 1969, "Η Λιτανεία των Ηρώων" και άλλα), όπως και την τηλεόραση ("Το Σπίτι με τον Φοίνικα"). Έγραψε επίσης και θεατρικά έργα, όπως και έργα για θεατρικές παραστάσεις των σπουδαστών τηςΣχολής Θεάτρου της Μαίρης Τράγκα, στην οποία υπήρξε καθηγήτρια. Είχε εκδώσει συνολικά 11 ποιητικές συλλογές και είχε ασχοληθεί και με τη στιχουργική τραγουδιών. Το 1992 το τραγούδι “Δωσ’ μου την καρδιά μου πίσω” (σε μουσικήΖακ Ιακωβίδη) πήρε το πρώτο βραβείο στίχου στο31ο Φεστιβάλ Τραγουδιού στη Θεσσαλονίκη. Έχουν εκδοθεί πέντε μυθιστορήματά της. Είχε δώσει δεκάδες διαλέξεις σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας με θέματα που άπτονται των πολιτιστικών δρωμένων και είχε προλογίσει τιμητικές εκδηλώσεις για ανθρώπους της καλλιτεχνίας και του πνεύματος. Για την ποιητική της δημιουργία είχε βραβευθεί δυο φορές, από την γαλλική Union et Maintien το 1967 με το Χρυσό της Φοίνικα και από την ολλανδική Netherlands Laureat Van De Arbeit, με το Α′ τάξεως Παράσημο Γραμμάτων και Τεχνών.
Ο ποιητής και ιστορικός της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Νίκος Πάππας γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1906. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου τΑθηνών και σταδιοδρόμησε ως δικηγόρος στα Τρίκαλα και στην Αθήνα. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο λογοτεχνικό προσκήνιο το 1928 με την δημοσίευση μηνυμάτων του στο περιοδικό «Νέα Εστία» στο οποίο το 1930 δημοσίευσε την ποιητική συλλογή "Μάταια Λόγια’’. Κατά την διάρκεια της κατοχής από το 1941 μέχρι και το 1944 έλαβε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Δημοσίευσε μάλιστα την ποιητική συλλογή ’’ Το Αίμα των Αθώων’’ στην οποία και και καταγράφονται συγκλονιστικά γεγονότα της περιόδου εκείνης. Ποιήματα του Νίκου Παππά μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες. Το 1946 ολοκλήρωσε τον κύκλο της κατοχικής δημιουργίας αφού κυκλοφόησε την συλλογή’’ Τετράχρονη Νύχτα’’ με πολύ έντονα τα αντιπολεμικά και ανθρωπιστικά στοιχεία. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά "Νέα Εστία", "Ελληνικά Γράμματα", "Το Ξεκίνημα", "Το Νέον κράτος", "Νεοελληνικά Γράμματα", "Μακεδονικές Ημέρες", "Εφημερίδα των ποιητών", "Επιθεώρηση Τέχνης", και άλλα, όπου δημοσίευσε ποιήματα, μεταφράσεις και δοκίμια. Συνεργάστηκε επίσης με την εφημερίδα "Καθημερινή" (1935-1940). Υπήρξε εκδότης και διευθυντής στο περιοδικό των Τρικάλων "Επαρχία" (1931-1932), μέλος της επιτροπής του περιοδικού της Χαλκίδας "Νεοελληνικά Σημειώματα" (1936), καθώς επίσης των "Νέων Ρυθμών" (1949-1950) και της "Εφημερίδας των ποιητών" (1956-1958). Το 1936 παντρεύτηκε την ποιήτρια Ρίτα Μπούμη. Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Μετέφρασε έργα των Μπρεχτ, Ρίλκε, Απολλιναίρ και άλλων.Έλαβε πολλές τιμητικές διακρίσεις ανάμεσα στης οποίες δυο πρώτα κρατικά βραβεία ποίησης και διηγήματος το 1958 και το 1965. Το 1958 ό Νίκος Παππάς έλαβε το Α΄ Κρατικό βραβείο ποιήσεως για την ιστορική ποιητική του συλλογήΤο Αίμα των Αθώων, με την οποία και περιγράφει πολύ γλαφυρά τα γεγονότα της περιόδου εκείνης, ενώ το 1965 έλαβε επίσης το Α΄ Κρατικό βραβείο ποιήσεως για την πρώτη του μεταπολεμική ποιητική του συλλογήΜάταια Λόγια. Το 1980 έλαβε το πρώτο βραβείο της ομάδας των Δώδεκα κορυφαίων ελλήνων λογοτεχνών. Το 1981 έλαβε το Παράσημο και τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής από τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο. Ο Νίκος Παππάς το 1988 έλαβε το Παράσημο και τον Χρυσό Σταυρό του Tάγματος της Λεγεώνας της Τιμής από τον τότε Πρόεδρο της Γαλλικής ΔημοκρατίαςΖακ Σιράκ. Το 1982 ο Παππάς έγινε ακαδημαϊκός, αφού ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος τηςΑκαδημίας των Αθηνών. Πέθανε στις 28 Απριλίου 1997 και κηδεύτηκε τη μεθεπομένη από τοΠρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
ΡΙΤΑ ΜΠΟΥΜΗ - ΠΑΠΠΑ: Ποιήτρια και μεταφράστρια. Ήταν σύζυγος του επίσης λογοτέχνη Νίκου Παπά. Έγραψε ποιήματα και πεζά, ενώ ασχολήθηκε και με την ταξιδιωτική λογοτεχνία ενώ διηύθυνε και το λογοτεχνικό περιοδικό Κυκλάδες.
Γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1906 στη Σύρο και στα 20 της χρόνια εγκαταστάθηκε στις Συρακούσες στη Σικελία. Στη διάρκεια της παραμονής της στην Ιταλία σπούδασε Παιδαγωγικά και ειδικεύτηκε στη μοντεσοριανή μέθοδο. Συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά και εργάστηκε σε αρκετές εφημερίδες, μεταξύ των οποίων και στην "Αυγή". Στη λογοτεχνία έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1929 με το ποίημα "Μικρέ μου Αλήτη..." που δημοσιεύτηκε στη Νέα Εστία. Μετέφρασε έργα πολλών ξένων συγγραφέων, όπως ο Σάμιουελ Μπέκετ και ο Βίκτορ Ουγκο. Τα ποιήματά της μεταφράστηκαν και σε ξένες γλώσσες. Ήταν ταγμένη στο πλευρό της Αριστεράς, ενώ είχε λάβει και ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, ιδιαίτερα με την ποίησή της. Πέθανε στην Αθήνα στις 8 Σεπτεμβρίου 1984.
Ο Στέφανος Δάφνης ήταν ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στο Άργος το 1882 και το πραγματικό του ονοματεπώνυμο ήταν Θρασύβουλος Ζωιόπουλος. Οι γονείς του ήταν φτωχοί γεωργοί. Ο πατέρας του ήταν από το Ναύπλιο και η μητέρα του από το Άργος. Σπούδασε μαθηματικά στο πανεπιστήμιο της Αθήνας και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην ελληνική πρωτεύουσα το 1907. Δίδαξε Μαθηματικά σε σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και εν συνεχεία διορίστηκε τμηματάρχης στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Παράλληλα, αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία και συνεργάστηκε με εφημερίδες όπως οι "Ακρόπολις", "Αθήναι", "Νέοι Καιροί" και άλλες. Η πρώτη του ποιητική συλλογή δημοσιεύτηκε το 1911 και τιτλοφορείται "Ο ανθισμένος δρόμος"και ακολουθήθηκε πολλά άλλα έργα, μεταξύ των οποίων και τα 12 σονέτα του ("Ο κύκλος της χαράς και του πόνου"). Πολλά από τα διηγήματά του, όπως "Ο ονειροκρίτης", "Αίμα στον κάμπο", "Το αγρίμι", "Ο ξένος των Χριστουγέννων", "Φρυκτωρία", "Ο Αρχάγγελος" έχουν δημοσιευτεί στον Τύπο της εποχής του. Έγραψε και θεατρικά έργα, όπως "Το Αγριογούρουνο", το μονόπρακτο "Της φυλακής" και το ερωτικό δράμα "Το τραγούδι της καρδιάς". Πέθανε στις 14 Ιουλίου 1947.
Η σύζυγός του, Αιμιλία Κούρτελη, ήταν επίσης ποιήτρια, γνωστή ως Αιμιλία Δάφνη.
Η Αιμιλία Κούρτελη γεννήθηκε το 1881 στη Μασσαλία της Γαλλίας, όπου πέρασε τα παιδικά της χρόνια. Σε σχετικά νεαρή ηλικία μετακόμισε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Η στροφή της στη λογοτεχνία οφείλεται στο περιβάλλον του σπιτιού της, μιας και ο πατέρας της Ιωάννης υπήρξε εκδότης της εφημερίδας Semaphore στη Μασσαλία αλλά και του λογοτεχνικού περιοδικού Ιλισσός στην Αθήνα. Σημαντική επίδραση στην στροφή της αυτή οφείλεται και στον νονό της, Αχιλλέα Παράσχο. Αποφοίτησε από το Αρσάκειο, όπου διορίστηκε καθηγήτρια. Η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο Χρυσάνθεμα εκδόθηκε το 1902, ενώ στη δεύτερη της ποιητική συλλογή Τα χρυσά κύπελλα, τον πρόλογο έγραψε ο Κωστής Παλαμάς. Εκτός από ποιήματα, έγραψε και θεατρικά μονόπρακτα, διηγήματα και μυθιστορήματα. Το θεατρικό της Gloria Victis βραβεύθηκε από την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, ενώ πολλά της έργα έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες (γαλλικά, γερμανικά). Η ποίησή της χαρακτηρίζεται από την αισθαντικότητά της και τον ελεγειακό της στοχασμό. Πέθανε το 1941 στην Αθήνα.
