Βατραχομυομαχία

Βατραχομυομαχία: Έργο άγνωστου ποιητή, το οποίο περιγράφει με τρόπο εύθυμο τον πόλεμο μεταξύ των βατράχων και των μυών (= ποντικών). Τόσο ο συγγραφέας όσο και ο χρόνος που συνεγράφη είναι άγνωστα. Στους ελληνιστικούς χρόνους ως συγγραφέας αναφερόταν ο Όμηρος, όμως σήμερα αυτό αμφισβητείται ισχυρά. Εκτιμάται ότι ο χρόνος συγγραφής ειναι μεταξύ 6ου και 4ου αιώνα π.χ. αλλά ίσως και αργότερα, ως τον 2ο αιώνα π.Χ. Η Βατραχομυομαχία ή Μυομαχία όπως είναι επίσης γνωστή αποτελεί παρωδία της Ιλιάδας καθώς πρόκειται για ένα μικρό εύθυμο έπος 303 στίχων και τον ποιητή της να μιμείται σε όλα τον Όμηρο: μιμείται το ύφος του, τις διηγήσεις του, τους ήρωές του. 

Περίληψη του έργου: 

-Μετά από ένα σύντομο προοίμιο (στ. 1-8), με το οποίο ο ποιητής επικαλείται τη βοήθεια των Μουσών για την περιγραφή της Βατραχομυομαχίας, μας δίνει την αφορμή και την εξέλιξη του φανταστικού αυτού «πολέμου».

-Ένα ποντίκι, ο Ψιχάρπαγας, πηγαίνει σε μια λίμνη να πιει νερό. Εκεί συναντά τον βασιλιά των βατράχων Φυσίγναθο [<Φασκομάγουλο], που τον ανεβάζει στη ράχη του, για να τον φιλοξενήσει στο αρχοντικό του· καθώς ταξιδεύουν μέσα στη λίμνη, εμφανίζεται μια νεροφίδα· τρομάζουν κι οι δυο· ο βάτραχος βουτά μέσα στη λίμνη και γλιτώνει από τον κίνδυνο, ο ποντικός, ανίδεος στο κολύμπι πνίγεται. 

-Ένας ποντικός, ο Λειχοπίνακας [<ρ. λείχω =γλύφω + ουσ. πίναξ, πινάκιον = πιάτο], αυτόπτης μάρτυρας, μεταφέρει στους ποντικούς το γεγονός. Οι ποντικοί εξοπλίζονται και στέλνουν κήρυκα, τον Εμβασίχυτρο [<ρ. εμβαίνω= μπαίνω μέσα + χύτρα], για να κηρύξει τον πόλεμο στους βατράχους. 

Οι ποντικοί εξοπλίζονται και στέλνουν κήρυκα, τον γιο του Φυσιγνάθου, για να κηρύξει τον πόλεμο στους βατράχους. Ο Φυσίγναθος αρνείται την κατηγορία της ενοχής του και εξοπλίζει τους βατράχους για πόλεμο (στ. 99-167) 

-Ο Δίας ενόψει των «πολεμικών προετοιμασιών», συγκαλεί συμβούλιο των θεών, όπου αποφασίζεται η ουδετερότητά τους στον επικείμενο πόλεμο (στ. 168- 198). 

-Ακολουθεί η βατραχομυομαχία με νεκρούς και από τις δύο πλευρές και με υπερτέρηση τελικά των ποντικών (στ. 199-269). 

-Τότε γίνεται δεύτερο συμβούλιο των θεών (στ. 270-293), στο οποίο η Ήρα υποδεικνύει στον Δία να κάνει την επέμβασή του για τον τερματισμό του «πολέμου». 

-Τελικά ο Δίας -αφού αποτυγχάνει ο κεραυνός του-, εξαπολύει καβούρια εναντίον των ποντικών και αυτά αναγκάζουν τους ποντικούς να σταματήσουν αυτή τη μονοήμερη «μάχη» τραπούν σε φυγή (στ. 294-303)

"οἵ ῥα μυῶν οὐρὰς στομάτεσσιν ἔκοπτον
ἠδὲ πόδας καὶ χεῖρας· ἀνεγνάμπτοντο δὲ λόγχαι.300
τοὺς δὴ ὑπέδεισαν δειλοὶ μύες οὐδ’ ἔτ’ ἔμειναν,
ἐς δὲ φυγὴν ἐτράποντο· ἐδύετο δ’ ἥλιος ἤδη,
καὶ πολέμου τελετὴ μονοήμερος ἐξετελέσθη."

"Αυτά λοιπόν με τα στόματά τους έκοβαν των ποντικιών τις ουρές, τα χέρια και τα πόδια· τα κοντάρια στράβωναν πάνω τους. Τότε κατετρόμαξαν όλοι οι ποντικοί, δεν έμειναν εκεί, αλλά το έβαλαν στα πόδια· ο ήλιος πια πήρε να βασιλεύει κι έτσι σταμάτησε ο πόλεμος αυτός, που κράτησε μια μέρα". (μτφρ. Θεόδωρος Μαυρόπουλος, εκδ. Ζήτρος) 

https://el.wikisource.org/wiki/%CE%92%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%87%CE%BF%CE%BC%CF%85%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CF%87%CE%AF%CE%B1

Εγκλήματα & Μυθολογία

Διάσημες αδελφοκτονίες

Κάιν - Άβελ

Ρωμύλος - Ρέμος

Θυέστης & Ατρέας - Χρύσιππος

Θυέστης - Ατρέας

Ετεοκλής - Πολυνείκης

Διάσημες παιδοκτονίες 

Κρόνος

Νιόβη

Μήδεια

Σκαμάνδριος (Αστυάνακτας)

Διάσημες πατροκτονιες

Οιδίπους - Λάιο

Τηλέγονος - Οδυσσέα 

Διάσημες μητροκτονίες

Ορέστης - Κλυταιμνήστρα 

Διάσημες αυτοκτονίες

Αιγέας

Αίας

Άλκηστις

Ιοκάστη, Αντιγόνη, Αίμονας

Ευρυδίκη

Δηιάνειρα

Φαίδρα & Ιππόλυτος

Διδώ

Μνηστηροφονίες / Συζυγοκτονίες  

Δαναΐδες

Αμαζόνες

Οδυσσέας

Ανθρωποθυσίες

Ιφιγένεια

Οι κινηματογραφικές ελληνικές ταινίες του μεσοπολέμου και της κατοχής

Οι κινηματογραφικές ελληνικές ταινίες του μεσοπολέμου και της κατοχής 

Η περίοδος του πρώιμου ελληνικού κινηματογράφου

Οι πρώτες απόπειρες έγιναν στις αρχές του 20ού αιώνα και στη διάρκεια του Μεσοπολέμου εμφανίστηκαν οι πρώτες ώριμες ταινίες. Η κινηματογραφική παραγωγή έφτασε στο απόγειό της την επταετία 1927-1933, όταν δραστηριοποιήθηκαν πολλές εταιρείες παραγωγής (DAG Film, Άστρο Φιλμ, Ακροπόλ Φιλμ, Άγιαξ Φιλμ κ.ά.). Πρόκειται για την πιο παραγωγική περίοδο πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς παρουσιάστηκαν 32 ταινίες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι "Έρως και κύματα" (1927),, "Αστέρω" (1929), "Μαρία Πενταγιώτισσα" (1929), "Τα Γαλάζια Κεριά" (1930), "Η μπόρα" (1930) και "Κοινωνική σαπίλα" (1932), και το "Δάφνις και Χλόη" (1931). Παράλληλα με τις βωβές ταινίες, έγιναν και οι πρώτες προσπάθειες για ενσωμάτωση ήχου. Στις ΗΠΑ, η πρώτη ομιλούσα ταινία προβλήθηκε το 1927 και μέχρι το 1930 όλες οι παραγόμενες αμερικανικές ταινίες ήταν ομιλούσες. Μολαταύτα, η απαιτούμενη τεχνολογία άργησε να έρθει στην Ελλάδα. Με τις ταινίες "Οι απάχηδες των Αθηνών" (1930) και "Φίλησέ με Μαρίτσα" (1930), η DAG Film των αδελφών Γαζιάδη προσπάθησε να συγχρονίσει την εικόνα με μουσική προερχόμενη από δίσκους γραμμοφώνου. Οι πρώτες ομιλούσες ταινίες, όπως το "Λαγιαρνί" (1930) και το εξαιρετικά επιτυχημένο" Ο Αγαπητικός της βοσκοπούλας" (1932), χρειάστηκε να σταλούν σε εργαστήρια του εξωτερικού, καθώς στην Ελλάδα δεν υπήρχε ο κατάλληλος εξοπλισμός. Η αδυναμία των ελληνικών κινηματογραφικών εταιρειών να ανταγωνιστούν τις αμερικανικές ηχητικές ταινίες, οδήγησε στην κατάρρευση του εγχώριου στερεώματος το 1935. Κατά συνέπεια, οι επόμενες ελληνικές ταινίες γυρίστηκαν στην Αίγυπτο, όπου υπήρχαν στούντιο με σύγχρονα μηχανήματα. Η περίοδος, μάλιστα, μεταξύ 1932-1940 αποκαλείται και "αιγυπτιακή περίοδος" του ελληνικού κινηματογράφου. 

Η πρώτη ομιλούσα ταινία με εξ ολοκλήρου επεξεργασία στην Ελλάδα ήταν "Το τραγούδι του χωρισμού" (1940), σε συμπαραγωγή της Σκούρας Φιλμ και του Φιλοποίμενος Φίνου. 

Το κατοχικό σινεμά και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια

Οι συνθήκες της Κατοχής σχεδόν εκμηδένισαν την παραγωγή, παρότι ορισμένοι κινηματογράφοι, τουλάχιστον τον πρώτο καιρό, συνέχισαν να προβάλλουν ξένες ταινίες. Ο γερμανικός στρατός κατάσχεσε τα στούντιο και τον τεχνικό εξοπλισμό, καταστρέφοντας ουσιαστικά τις εταιρείες παραγωγής. Το 1943 η νεοϊδρυθείσα τότε Φίνος Φιλμ παρουσίασε την πρώτη κατοχική ταινία, ονόματι "Η φωνή της καρδιάς". Πάντως, από τις ελάχιστες ταινίες που γυρίστηκαν το διάστημα αυτό ξεχωρίζουν τα "Χειροκροτήματα" (1944) του Γιώργου Τζαβέλλα και πρωταγωνιστή τον Αττίκ. 

Παρά τη δυσχερή οικονομική κατάσταση που επικρατούσε στην Ελλάδα μετά την απελευθέρωση, οι κινηματογραφικές παραγωγές αυξήθηκαν σε μεγάλο βαθμό, καθώς ιδρύθηκαν πολλές νέες εταιρείες (Ανζερβός, Σπέντζος Φιλμ, Μήλλας Φιλμ κ.ά.) προετοιμάζοντας το έδαφος για το επόμενο βήμα. 

Το τραγούδι του χωρισμού (Λάμπρος Κωνσταντάρας) 
https://youtu.be/9MqMed7pQYk?si=XpAkn_08WueNGpxC

Ζινέτ Λακάζ - Χειροκροτήματα

https://youtu.be/NaE-c5eYUl8?si=tgXmbJfjIL0AuciY

 

Γιώργος Τζαβέλλας (1916-1976)

Ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και θεατρικός συγγραφέας Γιώργος Τζαβέλλας, γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου 1916 στην Αθήνα. Αρχικά, σε συνεργασία με το παιδικό του φίλο Νίκο Τσιφόρο θα γράφει το πρώτο θεατρικό του έργο, «Ο κλέφτης της Καρδιάς μου», που παρουσιάστηκε ως οπερέτα, το 1936. Στη συνέχεια θα πολεμήσει στο αλβανικό μέτωπο ως στρατιώτης και επιστρέφοντας θα ζήσει την Κατοχή. Ως παθιασμένος κινηματογραφιστής κατέγραφε με την κάμερα του σημαντικές στιγμές εκείνης της περιόδου, όπως την υποστολή της ναζιστικής σημαίας από την Ακρόπολη. Επίσης, λίγο πριν την απελευθέρωση, με τη βοήθεια του παραγωγού Μαυρίκιου Νόβακ θα γυρίσει και την πρώτη δραματουργικά και τεχνικά άρτια ελληνική ταινία, τα «Χειροκροτήματα». Μετά την απελευθέρωση, το 1946, θα ανεβάσει το ρομαντικό δράμα «Παραμύθι ενός Φεγγαριού» και την ίδια χρονιά κυκλοφορεί η δεύτερη του ταινία, το μελόδραμα «Πρόσωπα λησμονημένα», σε συνεργασία για πρώτη φορά με τη Φίνος Φιλμ. 

Το 1950 θα ξεκινήσει η θριαμβευτική δεκαετία της καλλιτεχνικής του πορείας με ταινίες όπως «Ο Μεθύστακας» (1950), «Γρουσούζης» (1952), «Το Σοφεράκι» (1953), «Κάλπικη λίρα» (1955), «Ζηλιαρόγατος» (1956), «Αντιγόνη» (1961). Παράλληλα θα γράψει και θεατρικά έργα (επιθεωρήσεις) με το 1959 να κάνει τη μεγαλύτερη θεατρική του επιτυχία, «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», με πρωταγωνιστές το Βασίλης Λογοθετίδης και την Ίλυα Λιβυκού, στο θέατρο Αθηνών.

Το 1964 έγραψε την περίφημη σειρά «Η αλυσίδα ενός φιλμ» για το περιοδικό «Καινούργια Τέχνη», στοχεύοντας στην εισαγωγή του μέσου αναγνώστη στην κινηματογραφική τέχνη, τη δουλειά του σκηνοθέτη, του ηθοποιού, του οπερατέρ, για το σενάριο αλλά και για τη σημασία που έχουν οι τίτλοι αρχής σε μια ταινία.

Την τελευταία του ταινία ως σκηνοθέτη θα την γυρίσει το 1965. Πρόκειται για την κλασική αισθηματική κωμωδία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», με το Γιώργο Κωνσταντίνου και τη Μάρω Κοντού. ενώ το 1973 υπογράφει το σενάριο της ταινίας "Ο αστερισμός της Παρθένου". 

Το 1974 με τη Μεταπολίτευση, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τού αναθέτει  τη θέση του Προέδρου των Γενικών Κινηματογραφικών Επιχειρήσεων, που υπήρξε προπομπός του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Μέχρι το τέλος της ζωής του αφιερώθηκε στη συγγραφή της αυτοβιογραφίας του και την τακτοποίηση του κινηματογραφικού του αρχείου. Στις 18 Οκτωβρίου, 1976 θα πεθάνει από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο.

Χρόνια και χρόνια τρελα σ' αγαπούσα
https://youtu.be/wb8lAF2a1s8?si=0E97_3wJCkDLSecg
Στίχοι: Γιώργος Τζαβέλλας 
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ
Εκτέλεση: Τώνης Μαρούδας

 

Οι πιο γοητευτικοί Έλληνες και ξένοι πολιτικοί ηγέτες

Οι πιο γοητευτικοί Έλληνες και ξένοι πολιτικοί ηγέτες

Μπάρακ Ομπάμα (ΗΠΑ) 

Πέδρο Σάντσεθ (Ισπανία) 

Τζάστιν Τρυντώ (Καναδάς) 

Γκαμπριέλ Ατάλ (Γαλλία) 

Ματέο Ρέντσι (Ιταλία) 

Αλέξης Τσίπρας (Τσίπρας)

Μπασάρ αλ Άσαντ (Συρία)

Στέφανος Κασσελάκης (Ελλάδα)

Μπιλ Κλίντον (ΗΠΑ)

Βλάντιμιρ Πούτιν (Ρωσία)

Ντιμίτρι Μεντβέντεφ (Ρωσία)