12/6/16

Παντελής Μηχανικός (1926-1979)

Ο Κύπριος ποιητής Παντελής Μηχανικός γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου 1926 στο χωριό Λιμνιά της επαρχίας Αμμοχώστου. Αποφοίτησε από το Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και την Αμερικανική Ακαδημία της Λάρνακας. Από το 1949 έως τον θάνατό του εργάστηκε ως τελωνειακός. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1952 από τις σελίδες του περιοδικού «Κυπριακά Γράμματα». Δύο χρόνια αργότερα τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο του ποιητικού διαγωνισμού του περιοδικού «Κυπριακά Γράμματα» για το ποίημά του «Δοκιμασία Ονείρων». To 1957 κυκλοφόρησε η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Παρεκκλίσεις». Θα ακολουθήσουν άλλες δύο: «Τα δυο βουνά» (1963) και «Κατάθεση» (1975). Η διαμόρφωσή του ως ποιητή συντελείται μέσω του διαλόγου του με την ποίηση του Γιώργου Σεφέρη και του Τ.Σ. Έλιοτ. Το έργο του, πέρα από τη δημιουργική αφομοίωση της ποιητικής του μοντερνισμού, άνοιξε το δρόμο για νέες εκφραστικές επιλογές στους κύπριους ποιητές. Το έργο του τοποθετείται στο χώρο της μεταπολεμικής κυπριακής ποίησης. O Παντελής Μηχανικός πέθανε στο Λονδίνο στις 20 Ιανουαρίου 1979 από ασθένεια της καρδιάς. Κηδεύτηκε στην Κύπρο δημοσία δαπάνη. Πολύ γνωστό ποιήματα του "Ονήσιλλος".

Ο λόγος του Παντελή Μηχανικού είναι γνήσιος, ζεστός, αλλά τόσο απλός που μοιάζει με κουβέντα που ακούει κανείς στο δρόμο. Ο Γ. Σεφέρης σε γράμμα του προς τον Κύπριο ποιητη το 1955 του γράφει: "Έχετε δική σας όψην των πραγμάτων. Αυτό είναι που μ΄ έκανε να σταματήσω όταν για πρώτη φορά διάβασα τους στίχους σας."


"Ίτε"
https://www.youtube.com/watch?v=N9agVWXHed8
Ποίημα του Παντελή Μηχανικού
Από την ποιητική συλλογή "Κατάθεση" που κυκλοφόρησε το 1975
Πρωτοπαρουσιάστηκε στην 2η Θερινή Συνάντηση "Κάστρα Ιδεών" η οποία πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2014. Μελοποίηση: Κωνσταντίνος Στυλιανού

"Και τι περιμένεις από ανθρώπους
που τους βιάσανε τις γυναίκες μπροστά στα μάτια τους
και δεν τράβηξαν τον σουγιά τους.
Απαθώς
τότε
κι απαθώς
σήμερα
ζητάνε απλώς
διαζύγιο.
Τέτοιοι ρουφιάνοι
δεν μπορούν να πολεμήσουν για τίποτε." Π.Μ.

1 σχόλιο:

  1. "Ονήσιλος" του Παντελή Μηχανικού

    Δίπλα μου ήτανε ο Ονήσιλος
    βγαλμένος απ’ την ιστορία και το θρύλο
    ολοζώντανος.

    Αρχιλεβέντης βασιλιάς αυτός
    κρατούσε στο χέρι ό,τι του ΄χε απομείνει:
    ένα καύκαλο
    ―το δικό του κρανίο―
    γεμάτο μέλισσες.

    Δέκα χρόνια έστελλε τις μέλισσές του ο Ονήσιλος
    να μας κεντρίσουν
    να μας ξυπνήσουν
    να μας φέρουν ένα μήνυμα.

    Δέκα χιλιάδες μέλισσες έστειλε ο Ονήσιλος
    κι όλες ψοφήσανε απάνω στο παχύ μας δέρμα
    χωρίς τίποτα να νιώσουμε.

    Κι όταν το ποδοβολητό των βαρβάρων
    έφτασε στη Σαλαμίνα
    φρύαξε ο Ονήσιλος.
    Άλλο δεν άντεξε.
    Άρπαξε το καύκαλό του
    και το θρυμμάτισε απάνω στο κεφάλι μου.

    Κ’ έγυρα νεκρός.
    Άδοξος, άθλιος,
    καταραμένος απ’ τον Ονήσιλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Συνολικες Προβολες